$icon = $this->mediaurl($this->icon['mediaID']); $thumb = $this->mediaurl($this->icon['mediaID'],350,350); ?>

အတူမေနရင္ တသီးတျခားေနေပါ့။

  • News Code : 391828
  • Source : M-media

ကမၻာ့ေျမပံုကုိၾကည့္၊ ေသခ်ာၾကည့္၊ ခြဲျခမ္းစိတ္ဖ်ာၾကည့္၊ ႏုိင္ငံစံုကို ေတြ႕ရမွာမဟုတ္လား။ ဗဟုသုတမရွိဘဲႏွင့္ေတာ့ မၾကည့္ေလႏွင့္။ အမွားအယြင္းရွိသြားႏုိင္တယ္ေလ။ ဘာသာတစ္မ်ိဳးတည္းသာရွိတယ္ဆုိတဲ့ႏုိင္ငံ ဘယ္ႏွစ္ႏုိင္ငံေတြ႕လဲ? လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးတည္းသာ ေနထုိင္တယ္ဆုိတဲ့ႏုိင္ငံ ဘယ္ႏွစ္ႏုိင္ငံေတြ႔သလဲ? ဒါျဖင့္ ဘာေတြလဲ? အမွန္အတုိင္း ေျပာရမယ္ေနာ္၊ အရွိကုိ အရွိအတုိင္း ျမင္ရမယ္ေနာ္။ အျမင္မေသြေစႏွင့္ေလ။ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္း ေျပာရမယ္ေနာ္။ အမွန္အတုိင္းေျပာမွသာ အမ်ားက လက္ခံေလမေပါ့။ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္းမေျပာသူကုိ ဘယ္လုိ သတ္မွတ္ရမလဲ?

လူမ်ိဳးဆုိတာ အစုအေ၀းႏွင့္ ေနၾကရတယ္။ အဲဒီႏုိင္ငံေတြမွာ မတူသူေတြ ဘယ္လုိေနထုိင္ၾကသလဲ။ လူဆုိတာမ်ိဳးဟာ တစ္ဦးႏွင္တစ္ဦး အားလံုး စိတ္တူကုိယ္တူျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ အင္မတန္မွ ခဲယဥ္းလွပါတယ္။ တစ္အူတံုဆင္း ညီရင္းအစ္ကုိေမာင္ႏွမေတြပင္ သင့္တင့္မႈရွိတယ္ဆုိတာ ရွာမွရွားပဲ။ ဒါျဖင့္ ဘယ္လုိေနထုိင္ၾကမလဲ? မတည့္ေပမဲ့ အတူေနၾကတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တသီးတျခားေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဆင္ေျပေအာင္ေတာ့ ေနၾကရတာပဲမဟုတ္လား။ အဆင္ေျပမႈကုိ ရွာႀကံရတာပဲမဟုတ္လား။ ရန္သူျဖစ္ေအာင္လုပ္လုိ႔ကေတာ့ အက်ိဳးတရားရယ္လု႔ိ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး။ အမုန္းတရားေတြသာ မ်ားလာမယ္ဆုိရင္ ေနရထုိင္ရ က်ဥ္းၾကပ္လာမွာေပါ့။ ႏွစ္ဖက္စလံုး ထိခုိက္ၾကရမွာေပါ့။

ဒါေၾကာင့္ တစ္ယူမသန္ဖုိ႔လုိတယ္။ တေဇာက္ကန္းဟာ ဘယ္ေနရာမွ အသံုးမတည့္ဘူး။ ဒီလုိလူမ်ိဳးေတြဟာ ပညာမဲ့ေတြ၊ ငတံုးေတြ၊ အစြန္းေရာက္ေတြ၊ တာလီဘန္၊ အလ္ကိုင္ဒါေတြဟာ အစြန္းေရာက္တြလုိ႔ စြပ္စြဲၾကတယ္။ မွန္သင့္သေလာက္ေတာ့ မွန္ပါတယ္။ အျငင္းမပြားလုိပါဘူး။ တာလီဘန္သတ္တာဟာ တစ္ႀကိမ္တစ္ႀကိမ္မွာ တစ္ရာေက်ာ္ေလာက္မရွိပါဘူး။ ဒါျဖင့္ရင္ နာဇီေတြက ဂ်ဴးေျခာက္သန္းသတ္တယ္။ ကေမၻာဒီးယားက မိမိျပည္သူေတြ သံုးသန္းေက်ာ္ေလာက္သက္တယ္။ အာဖရိကမွာ Hutu ႏွင့္ Tutsi တုိ႔ အျပန္အလွန္ မ်ိဳးျဖဳတ္သတ္ၾကတာဟာ ႏွစ္သန္းေလာက္ရွိတယ္။ ရုရွားက ေခ်ခ်င္းညႇာ လူဦးေရရဲ႕ ထက္၀က္ သန္းေက်ာ္သတ္တယ္။ သတ္တဲ့လူေတြဟာ မြတ္စလင္မ္ေတြ မဟုတ္ၾကဘူး။ ဒါကုိ အျမင္ရွင္းရွင္းနဲ႔ ျမင္တတ္ဖုိ႔လုိတယ္။ ဓမၼဓိဌာန္ က်က် ေတြးတတ္ဖုိ႔လုိတယ္။ လူသတ္မႈက်ဴးလြန္တယ္ဆုိတာ က်ဴးလြန္သူႏွင့္သာ သက္ဆုိင္တယ္။ က်ဴးလြန္သူဟာ ဘယ္ဘာသာ၀င္၊ ဘယ္လူမ်ိဳးျဖစ္တယ္ဆုိတာ အေၾကာင္းအရင္းခံမဟုတ္ဘူး။ လူတစ္ဦးက်ဴးလြန္တာကုိ တစ္ႏြယ္ငင္ တစ္စင္ပါတယ္လုိ႔  ခပ္နိမ့္နိမ့္အေတြးအေခၚမ်ိဳးႏွင့္သာ သတ္မွတ္ေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ မီးခုိးမဆံုး ျဖစ္ေနေတာ့မွာပဲမဟုတ္လား? က်ဴးလြန္သူနဲ႔ ဘာမွမပက္သက္သူက ဘာကုိတာ၀န္ယူရမွာလဲ။ ဘယ္လုိမ်ားတာ၀န္ရွိေနမွာလဲ?

ကမၻာ့ကုလသမဂၢက (၁၀၊ ၁၂၊ ၁၉၄၈) ရက္ေန႔မွာ “အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း” ကုိ ထုတ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေၾကညာစာတမ္းအေပၚ ျမန္မာႏုိင္ငံကလည္း အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္ေရးထုိးထားၿပီးျဖစ္တယ္။ အဲဒီေၾကညာစာတမ္းရဲ႕ အပုိဒ္(၂)မွာ “လူတုိင္းသည္ လူ႕အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းတြင္ ေဖၚျပထားသည့္ အခြင့္အေရးအားလံုး၊ လြတ္လပ္ခြင့္အားလံုးတုိ႔ကုိ ပုိင္ဆုိင္ခံစားခြင့္ရွိသည္။ လူမ်ိဳးႏြယ္အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ အသားအေရာင္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ က်ား မ သဘာ၀အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ဘာသာစကားအားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ကုိးကြယ္သည့္ ဘာသာအားျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ႏုိင္ငံေရးယူဆခ်က္ (သုိ႔တည္းမဟုတ္) လူမႈအဆင့္အတန္းႏွင့္ဆုိင္ေသာ ဇစ္ျမစ္အားျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ပစၥည္းဥစၥာ ဂုဏ္အားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ မ်ိဳး႐ုိးဇာတိအားျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ အျခား အဆင့္အတန္းအားျဖင့္ျဖစ္ေစ ခြဲျခားျခင္း မရွိေစရ” ဟု ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ဘယ္ေလာက္မွ်တတဲ့ ေၾကညာစာတမ္းလဲ။ အမ်ားကုိျဖစ္ေစ၊ တစ္ဦးခ်င္းကုိျဖစ္ေစ နစ္နာေစရန္အတြက္ ဘာမွမပါ။ ဒီေၾကညာစာတမ္းအတုိင္း တစ္သေ၀မတိမ္း လုိက္နာေဆာင္ရြက္ၾကမယ္ဆုိရင္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံကုိ မဆုိထားဘိ။ တစ္ကမၻာလံုး ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ျဖစ္ေနမွာမဟုတ္လား။ သုိ႔ေပမဲ့လုိ႔ ဒီေၾကညာစာတမ္းအတုိင္း မေဆာင္ရြက္ၾကလုိ႔ စစ္ျဖစ္ၾက၊ ပဋိပကၡျဖစ္ၾက၊ စိတ္၀မ္းကြဲၾက အေတာမသတ္ႏုိင္ၾကပါတကား။ လူသားဆုိတာ အျခားလူသားတစ္ဦးကုိ မိမိလုိပဲ လူသားတစ္ဦးျဖစ္ပါလားဆုိတဲ့ အသိအျမင္ ဦးစြာရွိရပါမယ္။ ဒီထက္ တစ္လွမ္းတုိးၿပီး တျခားတစ္ဦးကုိ လူ႕က်င့္၀တ္အတုိင္း က်င့္ႀကံမယ္ဆုိရင္ ပဋိပကၡဆုိတာ ရွိႏုိင္ပါေတာ့မလား။ ဆင္ျခင္ဖြယ္၊ မွတ္သားဖြယ္၊ သံုးသပ္ဖြယ္။

၂၀၀၈ခုႏွစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အခန္း(၁၀)၌ ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ အခြင့္အေရးနွင့္ ပက္သက္၍ ျပဌာန္းထားပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံု ဥပေဒတြင္ပါရွိေသာ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားမွာ ႏုိင္ငံသားအားလံုးအတြက္ရည္ရြယ္ၿပီး ျပဌာန္းထားျခင္းျဖစ္ရာ ႏုိင္ငံသားအားလံုးသည္ ဖြဲ႔စည္းပံုပါ ျပဌာန္းခ်က္ အတုိင္း ရပုိင္ခြင့္မ်ား ရရွိမည္ဆုိပါက အတုိင္းထက္အလြန္ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္ရမည္သာ။ ႏုိင္ငံသားတစ္ဦးသည္ ဖြဲ႕စည္းပံုဥပေဒပါ ျပဌာန္းခ်က္ႏွင့္အညီ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ ရပုိင္ခြင့္ ရရွိရမည္မွာ အျငင္းပြားစရာပင္မလုိပါ။ မိမိရပုိင္ခြင့္ကုိ အျပည့္အ၀ေတာင္းဆုိ ပုိင္ခြင့္ရွိပါသည္။ မိမိအခြင့္ေရးကုိ တရားသျဖင့္ေတာင္းဆုိရာတြင္ အျခားသူတစ္ဦး၏ အခြင့္အေရးကုိ ထိခုိက္လာမည္ဆုိပါက ဖြဲ႔စည္းပံုအတုိင္း ေတာင္းဆုိျခင္း မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါ။ ဥပေဒကုိေက်ာ္လြန္၍ ေတာင္းဆုိျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ေတာင္းဆုိခ်က္သည္ ေလ်ာ္ကန္ညီညြတ္ မွ်တသည္ဟု ေျပာဆုိ၍ မရႏုိင္ေတာ့ပါ။ ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ႏွင့္ သတိထားရမည့္ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဖက္သူအေနျဖင့္ တရားသျဖင့္ ရပုိင္ခြင့္ကုိ ေျပာဆုိ၊ ကန္႔ကြက္ တင္ျပေနသူမ်ားသည္ တစ္ယူသန္၀ါဒသမားမ်ားသာ ျဖစ္ေပမည္။ အမွန္တရားကုိ ရွာေဖြသူ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ပါ။

ရခုိင္ျပည္နယ္ကုိၾကည့္၊ ရခုိင္ေရာဂါစလုိ႔ ပ်က္စီးျခင္းငါးပါးတုိင္ခဲ့ၿပီ။ ဒုကၡသည္စခန္းကုိ သိန္းနဲ႔ခ်ီလုိ႔ ေရာက္ၾကရၿပီ။ အမွတ္ရွိသလား။ မရွိဘူး။ တစ္ယူသန္စိတ္ကုိ မေဖ်ာက္ႏုိင္ေသး။ အျမင္က်ဥ္းလုိ႔ကေတာ့ လုပ္စားမရဘူးသာမွတ္။ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ ရခုိင္ တစ္မ်ိဳးတည္းသာေနမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလား။ သမုိင္းအေထာက္အထားေတြကုိ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ၿပီး စဥ္းစားေ၀ဖန္ၾကည့္စမ္း။ အရွိကုိအရွိအတုိင္း ေျပာႏုိင္ရမယ္ေလ။ ရခုိင္ တစ္မ်ိဳးတည္းသာ ေနခ့ဲတာဆုိလုိ႔ ဘယ္သမုိင္းမွာမွ မရွိဘူး။ ေျပာရဲလား။ စိန္ေခၚတယ္။ တိမ္ေပၚ တက္ၾကမလား? သမုိင္းကုိ လိမ္ခ်င္သလား။ လိမ္လုိ႔ေရာရမတဲ့လား။ သမုိင္းအေထာက္အထားေတြကုိ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ၿပီး စဥ္းစားေ၀ဖန္ၾကည့္စမ္း။ သမုိင္းကုိမသိရင္ ငအပဲျဖစ္ေပမေပါ့။ သိသိႀကီးႏွင့္ လိမ္ေနတဲ့သူေတြကုိ ဘယ္လုိသတ္မွတ္ရမလဲ။ အရွိတရား အမွန္တရားဆုိတာ ျငင္းပယ္လုိ႔ မသင့္ေတာ္ပါဘူးဗ်ာ။

တစ္ဖက္သက္ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္၀ါဒကုိပဲ စြဲကုိင္ခဲ့လုိ႔။ က်င့္သံုးခဲ့လုိ႔ ရခုိင္ျပည္နယ္က အဖတ္ဆယ္လုိ႔မရေအာင္ ပ်က္စီးခဲ့ရၿပီ။ ဒါေတာင္ အမွတ္မရွိေသး။ တစ္ယူသန္ေနတုန္း။ တစ္ဖက္သတ္ေျပာတုန္း။ သူမ်ားေျမႇာက္ေပးတာလုပ္တုန္း။ ေျမႇာက္ေပးတဲ့သူေတြက ဘာမွမျဖစ္၊ ကုိယ္သာေသရ၊ စားရမဲ့၊ ေသာက္ရမဲ့ျဖစ္ေရ။ ေျမႇာက္ေပးတဲ့သူေတြက ေျမႇာက္ေပးဖုိ႔ေလာက္ပဲ ကၽြမ္းက်င္ၾကတာ။ အေျမႇာက္ခံရသူေတြ ဒုကၡ၊ သုကၡျဖစ္ေတာ့ ဘယ္သူက လာၿပီးကူညီလဲ။ ေျဖရွင္းေပးလဲ။ ဘာအေထာက္အပံ့ေပးလဲ။ ေလာက၀တ္စကားေလးေတာင္ ေျပာေဖၚ