စစ်ရေးအင်အားကြီးမားသော်လည်း မဟာဗျူဟာမြောက် ရလဒ်မဖော်ဆောင်နိုင်မှုကြောင့် အစ္စရေးအတွင်း အကျပ်အတည်းများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရ

အဲဟ်လေ့ဘိုက်(သ) (အလိုင်ဟေမွစ်စလာမ်) သတင်းဌာန ၊ အဗ်နာ

Mehr သတင်းဌာန ၏ အစီရင်ခံစာအရ  အစ္စရေး၏ အဓိကပြဿနာမှာ စစ်ရေးအင်အားမရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထိုအင်အားကို ရေရှည်တည်တံ့သော မဟာဗျူဟာမြောက် ရလဒ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ 

၂၀၂၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၇ ရက် ဟားမတ်စ်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အစ္စရေး၏ လုံခြုံရေးနှင့် ထောက်လှမ်းရေးစနစ်အပေါ် မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဂါဇာတွင် အကြီးစားစစ်ဆင်ရေးများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ပဋိပက္ခကို ရေရှည်နိုင်ငံရေးဖြေရှင်းချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိသေးကြောင်း သိရှိရပါတယ်။

လက်ဘနွန်နယ်စပ်ရှိ ဟစ်ဇ်ဘိုလာနှင့် ပတ်သက်၍လည်း စစ်ရေးနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို အပြီးတိုင်ဖယ်ရှားရန် ခက်ခဲကြောင်း လည်း သိနိုင်ပါတယ်။ အီရန်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့မှုများတွင်လည်း အချို့သော စစ်ရေးရည်မှန်းချက်များ ရရှိနိုင်သော်လည်း ဒေသတွင်း လုံခြုံရေးအခြေအနေကို ရေရှည်တည်ငြိမ်စေရန်မှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးသည့် ပြဿနာဖြစ်ကြောင်း သုံးသပ် နိုင်ပါတယ်။

ထို့အပြင် ရှည်လျားသောစစ်ပွဲများ၊ စီးပွားရေးဖိအားများနှင့် ပြည်တွင်းနိုင်ငံရေးကွဲပြားမှုများသည် အစ္စရေးလူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် အစိုးရအပေါ် ဖိအားများ တိုးလာနေပါတယ်။

သမိုင်းပညာရှင် Yuval Noah Harari ကလည်း ဝန်ကြီးချုပ် ဘင်ဂျမင် နေတန်ယာဟု၏ အစိုးရအပေါ် ဝေဖန်ခဲ့ပြီး အောက်တိုဘာ ၇ ရက်မတိုင်မီ လုံခြုံရေးသတိပေးချက်များကို လျစ်လျူရှုခဲ့မှုနှင့် စစ်ပွဲကို စီမံခန့်ခွဲမှုတို့အပေါ် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြောင်း သိရပါတယ်။

အနှစ်ချုပ်အားဖြင့် အဓိကအမြင်မှာ စစ်ရေးအရ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုကို ရေရှည်နိုင်ငံရေး၊ လုံခြုံရေးနှင့် ဒေသတွင်းတည်ငြိမ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းတို့သည် မတူညီကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
END / 251