ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား အမ်ဳိးသမီးမ်ား ဘာသာျခား အမ်ဳိးသားတဦးႏွင့္ လက္ထပ္မည္ဆိုပါက ထိုဘာသာျခား အမ်ဳိးသားသည္ ဗုဒၶဘာသာသို႔ ကူးေျပာင္းရမည္ ဆိုတာကို ဥပေဒအျဖစ္ ျပဌာန္းဖို႔ ဘုန္းေတာ္ၾကီးတခ်ိဳ႕စသည့္အမႈ ယခု ရြာပတ္ျပီး အမ်ိဳးသမီးအခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား၏ ကန္႕ကြက္ဆန္႕က်င္မႈႏွင့္ ၾကဳံျပီျဖစ္သည္။
၁။ ဒီအဆိုကိုျပန္ၾကည့္ၿပီး သံုးသပ္လုိက္တဲ့အခါ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ကာကြယ္ေပးဖို႔ဟု ရည္စူးထားဟန္ တူေသာ္လည္း လက္ေတြ႔တြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအား ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔ သတ္ထားေသာ လူ႔အခြင့္အေရးကို သြယ္ဝိုက္၍ ခ်ဳိးေဖာက္ထားေသာ အဆိုျဖစ္ေနသည္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ဳိးသမီးေတြ သူတို႔ႏွစ္သက္ သေဘာက်သည့္ အိမ္ေထာင္ဖက္ႏွင့္ ထိမ္းျမားရန္ ကန္႔သတ္ထားသည့္ အဆိုျဖစ္ေနသည္။
မြတ္စလင္ဘာသာဝင္ အမ်ဳိးသားမ်ားႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ဳီးသမီးမ်ား လက္ထပ္မွာကို စိုးရိမ္ၿပီး ဒီအဆိုကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္လို႔ ျမင္သည္။ ဘာသာျခားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳသည့္ ကိစၥဟုဆိုထားသျဖင့္ ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ ဤအဆိုသည္ ဥပေဒတခုျဖစ္သြားပါက အစၥလမ္ ဘာသာဝင္သာမက ခရစ္ယန္၊ ဟိႏၵဴ၊ နတ္ကိုးကြယ္သူ၊ ေရဝတီဘာသာ အစရိွေသာ ဘာသာဝင္အမ်ဳိးသားမ်ား အတြက္ပါ အၾကံဳးဝင္သြားမည္ျဖစ္သည္။
ဒီအဆိုကို ဥပေဒတခုျဖစ္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ အေရးတႀကီးလိုအပ္သလား ဆိုတာ ျပန္ၾကည့္ဖို႔လို လာသည္။ ဆိုလိုသည္ ကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား ျမန္မာျပည္တြင္းတြင္ ဘာသာျခား အမ်ဳိးသားမ်ားႏွင့္ လပ္ထပ္ထိမ္းျမားေနတဲ့ ရာခုိင္ႏႈန္း စိုးရိမ္ေၾကာင့္က်ဖြယ္ တိုးတက္မ်ားျပား လာေန၍ေလာ။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား မြတ္စလင္ေတြနဲ႔ ယူေနသည္မွာ သန္းဂဏန္းအထိ ေရာက္ ရိွေန၍ေလာ။
