လူတစ္ေယာက္သည္ စြန္ပလြန္သီးအေျမာက္အမ်ား သိုေလွာင္ ထားေလသည္။၎သည္ ေသဆုံးခ်ိန္ နီးလာသည့္အခါ မဟာတမန္ေတာ္ျမတ္ႀကီး (ဆြ) အား ဤ သိုေလွာင္ထားသည့္ စြန္ပလြန္သီး မ်ား အားလုံးကို ကၽြန္ေတာ္ ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ပိုင္း အလႅာဟ္ ဟို အရွင္ျမတ္၏ လမ္းေတာ္တြင္ ဆဒ္ကာ အျဖင့္ ေပးကမ္း လွဴဒါန္း ေပးပါရန္ ေမတၱာ ရပ္ခံေလ၏။
ထိုပုဂၢိဳလ္ အလႅာဟ္ ဟို အရွင္ျမတ္ အမိန္႔ေတာ္ ခံယူသြားၿပီးေနာက္ မဟာတမန္ေတာ္ျမတ္ႀကီး (ဆြ) အေနျဖင့္ ၎၏ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္အတိုင္း သိုေလွာင္ထားသည့္ စြန္ပလြန္သီး မ်ား အားလုံးကို အလႅာဟ္ ဟို အရွင္ျမတ္၏ လမ္းေတာ္တြင္၎ဖက္မွဆဒ္ကာအျဖင့္ ေပးကမ္းလွဴဒါန္း ေပးေတာ္မူေလ၏။သို႔ေသာ္စြန္ပလြန္သီးတစ္လုံးက်န္ ရစ္ခဲ့ေလသည္။
ကိုယ္ေတာ္(ဆြ) အေနျဖင့္ က်န္ရစ္ေနသည့္ စြန္ပလြန္ သီး တစ္လုံး အား မိမိလက္ေတာ္ျဖင့္ေကာက္ယူၿပီး မိန္႔ေတာ္ မူေလသည္။ (( အကယ္၍ ဤပုဂၢိဳလ္ အေနျဖင့္ မိမိ၏ ဘဝတြင္ အသက္ရွင္သန္ ေနစဥ္မိမိလက္ျဖင့္က်န္ရစ္ေန သည့္ စြန္ပလြန္ သီး တစ္လုံး အား အလႅာဟ္ ဟို အရွင္ျမတ္၏လမ္းေတာ္တြင္ ေပးကမ္းခဲ့မည္ဆိုလွ်င္ ၎ကြယ္လြန္ၿပီးမွ ငါ၏လက္ေတာ္ျဖင့္သိုေလွာင္ထားသည့္စြန္ပလြန္သီးမ်ားအားလုံးကိုဆဒ္ကာေပးကမ္းျခင္းထက္ပိုၿပီး ေကာင္းမြန္ ေလ၏။))
ၾကည့္ - ဟဇရတ္အာယာသြလ္လႅာဟ္ ဆရက္ အဗဒြလ္ဟိုစိုင္း ဒက္စ္သေကဗ္ရွီရာဇီး ေရးသားထားသည့္ (သာစ္သန္ဟာေယ ဗရာကန္ေဒဟ္ )
သင္ခန္းစာ - အထက္ပါအျဖစ္အပ်က္ေလးကိုၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလုံး သည္ မိမိအသက္ရွင္ေနသည့္ သက္တမ္း တေလွ်ာက္ တမ္းႏိုင္ သမွ် မိမိတို႔ လက္မ်ားျဖင့္ ေကာင္းမႈ ကိုသိုလ္မ်ား ပြားမ်ား သြားရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သင္ခန္းစာ ရာယူႏိုင္ေပသည္။
==============
251 / End
