အဲဟ္ေလ့ဘိုက္(သ) (အလိုင္ေဟမြစ္စလာမ္) သတင္းဌာန ၊ အဗ္နာ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္- သူအလုပ္ကျပန္လာတဲ့အခါတုိင္း ကြၽန္မကို ခ်ီတာေတာ့ မွတ္မိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါက သူမ်ားေတြက ကြၽန္မကို ထပ္တလဲလဲ ေျပာေနၾကလို႔ မွတ္မိေနတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေျပာရရင္ေတာ့ ကြၽန္မကို သူ႔ကို ေမ့လို႔မသြားေအာင္ လုပ္ၾကတာေပါ့။ ဒါဟာ တကယ္အ မွတ္ရတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ လူေတြက ကြၽန္မကို ေျပာၾကလြန္းလို႔ စိတ္ထဲမွာ ပံုေဖာ္တာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ကြၽန္မမွတ္မိတယ္လို႔ ထင္တာကေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္မဆို ေဖေဖအလုပ္က ျပန္လာေတာ့ မယ္ဆုိရင္ ေဖေဖ့ကို ေတြ႕ရ ေအာင္၊ ကြၽန္မကို သူခ်ီေအာင္လို႔ အစ္ကိုႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ကြၽန္မက ေလွကားနားကို ေျပးသြားၾကတာ ပဲ။
ခင္ဗ်ားအေဖကို ေန႔တုိင္းသတိရ ပါသလား။
ေန႔တုိင္းေတာ့ မဟုတ္ပါ ဘူး။ တခ်ိဳ႕လူေတြ ကြၽန္မကို ထင္ ေနၾကသလို သူ႔ကို စြဲလမ္းတမ္းတ ေနတာမ်ိဳးေတာ့ မရွိဘူး။ ကြၽန္မရဲ႕သူ႔အေပၚ စိတ္ထားက တကယ့္ကို ေလးေလးစားစားရွိတာ။ ၾကည္ ညိဳျမတ္ႏိုးခ်စ္ခင္တာပါ။ စြဲလမ္း တမ္းတမႈေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
ခင္ဗ်ားရဲ႕႐ုပ္ရည္သြင္ျပင္၊ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ခြင့္ရလာေရးမွာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ေခါင္း ေဆာင္မႈ၊ တူညီတဲ့ ေျပာစကား ေတြ၊ ဆင္တူစည္းမ်ဥ္းေတြမွာ စ သည္ျဖင့္ လူေတြက ခင္ဗ်ားအေဖ နဲ႔ ခင္ဗ်ားကို ႏိႈင္းယွဥ္ၾကတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ မတူကြဲ ျပားမႈက ဘာလဲ။ ဘာေတြမွာ မတူၾကတာလဲ။ သိသိသာသာမဟုတ္ ရင္ေတာင္ ႏုိင္ငံေရးမွာ မူဝါဒတို႔၊ အေတြးအေခၚတို႔ေပါ့ဗ်ာ။
ကြၽန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ ႀကီး ႀကီးမားမား ကြဲျပားျခားနားမႈေတာ့ မရွိဘူး။ သူက ကြၽန္မထက္ပိုၿပီး ေကာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါ တမင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ႏွိမ့္ခ် တယ္လို႔ ထင္ရေအာင္ ကြၽန္မေျပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေဖေဖက တုိင္းျပည္အတြက္ တာဝန္ယူလို တဲ့ စိတ္နဲ႔ ေမြးဖြားလာတဲ့ လူေတြ ထဲက တစ္ေယာက္ပါ။ ကြၽန္မ ထက္ အမ်ားႀကီး ႀကီးက်ယ္ျမင့္ ျမတ္ပါတယ္။ သူစေက်ာင္းတက္ တဲ့အခ်ိန္ကတည္းကစၿပီး သူက အရမ္း ႀကိဳးစားတဲ့လူျဖစ္သလို မွန္ကန္ေျဖာင့္မတ္သူပါ။ ကြၽန္မက အဲဒီလိုမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ဆရာနဲ႔ ဘာသာရပ္ကို ႀကိဳက္မွသာ ကြၽန္မက ႀကိဳးစားတယ္။ တာဝန္ယူ တတ္မႈနဲ႔ ႀကိဳးစားမႈကို ကြၽန္မကရေအာင္ လုပ္ၿပီး ေမြးယူခဲ့ရတယ္။ ဒါက ကြၽန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕မတူညီမႈတစ္ခုျဖစ္လိမ့္မယ္။
ဒါေပမဲ့ သေဘာထားမွာ ေတာ့ ကြၽန္မတို႔အၾကား သိသိသာ သာကြဲျပားေနတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ အမွန္က ကြၽန္မအေဖဘဝအ ေၾကာင္း စၿပီး သုေတသနလုပ္မွ ကြၽန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္အၾကား တူ ညီတာေတြကို သိလာရတယ္။ ကြၽန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ အေတြးေတြ ဟာ အရမ္းတူေနတာေတြ႕ေတာ့ အံ့အားသင့္မိတယ္။
တခ်ိဳ႕အေတြးေတြ၊ ခံစားမႈ ေတြကို ဒါ ငါ့ကိုယ္ပိုင္အေတြး ေတြလို႔ ကြၽန္မက ထင္ထားခဲ့တာ။ ေနာက္မွ ဒါေတြကို ေဖေဖက ေတြးခဲ့ၿပီးသားဆိုတာကို ကြၽန္မသိလာ ခဲ့ရတယ္။
ခင္ဗ်ားေရးထားတဲ့ ခင္ဗ်ားအေဖ အေၾကာင္း စာအုပ္ထဲက ဒီစာပိုဒ္ ကို ကြၽန္ေတာ္ဖတ္မိတယ္။ ‘‘သူ သည္ ခြတီးခြက်လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္၏။ သူ႔စိတ္သေဘာထား၊ သပ္ သပ္ရပ္ရပ္ မေနတတ္ျခင္း၊ စိတ္ ဆုိးလွ်င္ တိတ္တဆိတ္ေနျခင္း၊ စကားအမ်ားႀကီးေျပာတတ္ျခင္း ႏွင့္ သူ၏တစ္ေျဖာင့္တည္းသမား အျပဳအမူမ်ားကို အႀကီးအက်ယ္ ေဝဖန္မႈမ်ားခံခဲ့ရသည္။ သူကိုယ္ တုိင္ကလည္း အေပၚယံမွာ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေသာသူမ်ားနားမွာ မေနခ်င္သည့္အတြက္ သူတို႔ႏွင့္ ခပ္ေဝးေဝးမွာ ယဥ္ေက်းမႈမရွိေသာ သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ႏွင့္ ေနသည္ဟု ဝန္ခံေျပာခဲ့ဖူးသည္’’ အဲဒီအတိုင္း ဆိုရင္ သူက တကယ္ တဲ့တိုးပံုစံနဲ႔ လူၾကမ္းတစ္ေယာက္လိုပဲေနာ္။
တကယ္ေတာ့ ေဖေဖက လူ ၾကမ္း လူ႐ိုင္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူက တကယ့္ကို တစ္ေျဖာင့္ တည္းသမား၊ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္း ၾကားက အေပၚယံေတြကို သည္း မခံတတ္တာ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္ တည္းမွာပဲ သူက မေကာင္းတာ ေတြကို ျပဳျပင္ၿပီး လိုက္ေလ်ာညီ ေထြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ယူတဲ့သူပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း သူဟာ ႀကီးက်ယ္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တစ္ ေယာက္ျဖစ္ခဲ့တာလို႔ ကြၽန္မထင္ တယ္။ ဒါေပမဲ့ လူေတြအားလံုးအ တြက္ သူက ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ခဲ့ ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း မရွိတာ၊ အၿပံဳးအရယ္နည္းတာ၊ လူမႈေရးမွာ အားနည္းတာက ျပႆနာႀကီးေပါ့။ ဒါေပမဲ့ သူက တုိင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္တစ္ ေယာက္ မျပဳမူသင့္တာေတြကို ေတာ့ မလုပ္ခဲ့သူပါ။ သူေသဆံုး ခ်ိန္အထိ သူ႔ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာ၊ တိုင္း ျပည္ရဲ႕ဂုဏ္ကို ထိန္းသိမ္းခဲ့ တယ္။ သူ႔ရဲ႕တာဝန္ေတြကို ေလး ေလးနက္နက္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ တယ္။
သူ႔အေၾကာင္းကို ေတြးမိတဲ့အခါ တိုင္း ခင္ဗ်ားေခါင္းထဲကို ဘာက အရင္ဆံုးေရာက္လာပါသလဲ။
ပထမဆံုးကေတာ့ ေဖေဖ ဟာ ေလ့လာသင္ယူႏိုင္ယူစြမ္းရွိ တဲ့သူဆိုတာရယ္။ တစ္ခ်ိန္လံုး ေလ့လာေနတဲ့လူမ်ိဳးဆိုတာပဲ။ သူ က သဘာဝအရကို သူ႔ကိုယ္သူ ယံုၾကည္မႈရွိတယ္။ ဒါက သူ႔အမွားကို သူမသိတဲ့လူမ်ိဳးလို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ သူက အမွားေတြ ကိုလည္း သိတယ္။ ဒါေတြကို တိုး တက္ျပဳလုပ္ဖို႔ လိုတယ္ဆိုတာကို လည္း သိတယ္။ သူက တစ္ခ်ိန္ လံုး သူ႔ဘာသာလည္း တိုးတက္ဖို႔ လုပ္ေနတဲ့လူမ်ိဳး။ ဒီေနရာမွာ အဓိကကေတာ့ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ ေကာင္းတာရယ္၊ အမွားကို ျပင္ ၿပီး တိုးတက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတာေတြ က သူ႔ကို သူျဖတ္သန္းခဲ့သမွ် အရာအားလံုးမွာ အားလံုးက လက္ခံႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္လာေစတာ ပါပဲ။
ခင္ဗ်ားကို ကမၻာတစ္ဝန္း သန္းခ်ီ ေနတဲ့လူေတြက ႏုိင္ငံေရးကို အ ၾကမ္းမဖက္နည္းနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္လုပ္ ေဆာင္သူလုိ႔ သတ္မွတ္ထားၾက တယ္။ စံျပဳထားၾကတယ္။ တစ္ ဘက္မွာလည္း ခင္ဗ်ားအေဖက ႏုိင္ငံျခားရဲ႕ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈကေန သူ႔တုိင္းျပည္လြတ္ေျမာက္ဖို႔ အ ၾကမ္းဖက္တဲ့နည္းနဲ႔ လက္နက္ ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကို စည္း႐ံုးၿပီး ေအာင္ျမင္စြာ ေတာ္လွန္ခဲ့တဲ့စစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ေယာက္။
တကယ္လို႔မ်ား စစ္တပ္က ဒီမိုကေရစီေတာင္းဆိုသူေတြကို ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့တဲ့ ၁၉၈၈ မွာ ခင္ဗ်ား အေဖဟာ ေက်ာင္းသားေခါင္း ေဆာင္ ကိုေအာင္ဆန္းအျဖစ္ အ သက္ထင္ရွားရွိေနခဲ့မယ္ဆိုရင္ ငယ္ရြယ္သူကို ေအာင္ဆန္းအေန နဲ႔ ဒီအံုႂကြမႈကို ဘယ္လိုတံု႔ျပန္ ေဆာင္ရြက္မယ္လို႔ ခင္ဗ်ားထင္ ပါသလဲ။
ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုထဲ ကို ကြၽန္မဝင္လာေတာ့ ကြၽန္မ အသက္(၄၄)ႏွစ္ရွိေနၿပီ။ ကြၽန္မ အေဖဆံုးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက အ သက္(၃၂)ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္ဆို တာကို မေမ့ပါနဲ႔။ ႏိုင္ငံေရးေလာ ကထဲကို သူဝင္လာေတာ့ အသက္ က (၁၈)ႏွစ္။ ျမန္မာစစ္တပ္ကို တည္ေထာင္ေတာ့ သူ႔အသက္က (၂၆)ႏွစ္ပါ။
ကြၽန္မအသက္(၂၆)ႏွစ္မွာ ကြၽန္မအသက္(၄၄)ႏွစ္အရြယ္က လို မျဖစ္ေသးဘူး။ တကယ္လို႔မ်ား ကြၽန္မသာ ႏိုင္ငံေရးကို ေစာေစာ လုပ္ခဲ့ရမယ္ဆိုရင္ ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္လိုက္မာန္ပါ လုပ္မိမွာပဲ။ အၾကမ္းမဖက္တဲ့နည္းကိုလည္း လိုက္နာ လိမ့္မယ္မထင္ဘူး။ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔ ဘာမဆိုအသံုး ျပဳမယ္ဆိုတဲ့ သူလုပ္ခဲ့သလိုပဲ ကြၽန္မလိုက္လုပ္ေကာင္းလုပ္မိ မယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ တပ္မ ေတာ္ကို တည္ေထာင္ခဲ့တာပဲ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေရးႀကီး ဆံုးက တိုင္းျပည္လြတ္လပ္ေရးရ ဖို႔ပဲလို႔ သူေတြးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ျပႆနာေတြကို လက္နက္ကိုင္နဲ႔ နည္းနဲ႔ ရွင္းလို႔မရဘူး။ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ပဲ ေျဖရွင္းသင့္တယ္ဆို တာကိုေတာ့ သူနားလည္ခဲ့ပါ တယ္။
===================
251 / End
