အဲဟ္ေလ့ဘိုက္(သ) (အလိုင္ေဟမြစ္စလာမ္) သတင္းဌာန ၊ အဗ္နာ
ျမန္မာ့စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသည္ တာေ၀း ေျပးပြဲျဖစ္ပါသည္။ တာတိုေျပးပြဲတခု မဟုတ္ပါ။ ယခင္အပတ္က ထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ အစိုးရ၏ စီးပြားေရး မူ၀ါဒဆိုသည္မွာ က်ယ္ေျပာေသာ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ နည္းလမ္းမ်ားကို ေၾကညာေပးသည့္ အေျခအေနတခုသာ ျဖစ္ပါသည္။ က႑ခြဲမ်ားႏွင့္ လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ မူ၀ါဒေဖာ္ေဆာင္မႈ အေသးစိတ္မ်ားကို ထုတ္ျပန္ျခင္း မဟုတ္ပါ။
ေၾကညာခ်က္၏ တိုေတာင္းမႈေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕ စိတ္ပ်က္ရသည္ကို က်ေနာ္ သိပါသည္။ အလြန္ျမင့္မားသည့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ယခုကဲ့သို႔ ေၾကညာရန္ ေႏွာင့္ေႏွးေနခဲ့ျခင္း ၂ ခုလံုးက နားလည္ေပးႏိုင္စရာ ျဖစ္ပါသည္။ ယခင္အစိုးရလက္ထက္ လုပ္ကိုင္ရသည္ထက္စာလွ်င္ ပိုမိုခက္ခဲဖြယ္ရာရွိေသာ္လည္း ပထမတခု ျဖစ္သည့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျမင့္မားေနျခင္းက အစိုးရသစ္အတြက္ ဂုဏ္ယူစရာ ျဖစ္ပါသည္။ အစိုးရသစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး တခုလံုးကို ေျပာင္းလဲပစ္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ထားၾကသည္။
အစိုးရသစ္ကလည္း ေျပာင္းလဲပစ္မည္ဟု က်ေနာ္ အေလးအနက္ ယံုၾကည္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ စီမံခန္႔ခြဲမႈ မွားယြင္းခဲ့ျခင္းႏွင့္ အေရးပါသည့္ အခန္းက႑မ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ဥပေဒ၊ ပိုင္ဆိုင္မႈ အခြင့္အေရး ႏွင့္ ေငြေၾကး အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေပၚ ယံုၾကည္မႈတို႔တြင္ အားနည္းယိုယြင္းေနျခင္းမ်ားအား ေျဖရွင္းရန္က ရက္ ၁၀၀ ႏွင့္ မျဖစ္ႏိုင္ပါ။ ၃၆၅ ရက္ (တႏွစ္) ႏွင့္ပင္ မရရွိႏိုင္ပါ။ သို႔ေသာ္လည္း အစိုးရအေပၚ မွ်တစြာ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုရမည္ဆိုလွ်င္ မူဝါဒ အေသးစိတ္ကို ရွင္းျပႏိုင္ပါက ပိုေကာင္းပါလိမ့္မည္။
ႏိႈင္းယွဥ္ရလွ်င္ ဦးသိန္းစိန္၏ အစိုးရအေပၚတြင္မူ ယခုအစိုးရကဲ့သို႕ ယံုၾကည္မႈမ်ိဳး မရွိသေလာက္နီးပါးပင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႕လက္ထက္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး၏ တိုးတက္မႈတိုင္းက စိတ္ေက်နပ္စရာ နီးပါး ျဖစ္ခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသစ္ကို စူးစမ္းေထာက္လွမ္းရန္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေရာက္လာခဲ့သည့္ ႏိုင္ငံတကာမွ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား ႏွင့္ တာ၀န္ရွိသူမ်ား အတြက္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ ေၾကာင့္ ယခုအစိုးရထက္စာလွ်င္ အလြယ္တကူ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဤသည္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကို ကၽြမ္းက်င္စြာ ကိုင္တြယ္ႏိုင္ခဲ့လွ်င္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား က်ဆင္းသြားျပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေမွ်ာ္လင့္ထားသည္ထက္ ေက်ာ္လြန္သလို ျဖစ္သြားႏိုင္သည္ဟူေသာ ႏိုင္ငံေရးမွ ေဟာင္းႏြမ္းသည့္ အမွန္တရားတခု(သို႔မဟုတ္ ပရိယာယ္ တခု)လည္း ျဖစ္ပါသည္။
စီးပြားေရး မူ၀ါဒ ေဖာ္ေဆာင္ေရး ေႏွာင့္ေႏွးေနခဲ့ရသည့္ အေၾကာင္းရင္းမ်ားထဲမွ တခုမွာ အစိုးရသစ္ ရွင္းလင္းရန္ ခ်န္ထားခဲ့သည့္ ႀကီးမားသည့္ အ႐ႈပ္အေထြးမ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ နည္းလမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးမွ ၾကည့္လွ်င္လည္း ထင္ရွားေနပါသည္။ ပံုမွန္ မဟုတ္သည့္ အထင္ရွားဆံုး ကိစၥမွာ ရာထူးစြန္႔ခြာရေတာ့မည့္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက သူတို႔၏ ေနအိမ္မ်ားမွ ထြက္ခြာသည့္အခ်ိန္တြင္ အိမ္မွပစၥည္းမ်ားကို ခြာယူသြားၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဘတ္ဂ်က္ လိုေငြျပမႈႏွင့္ ကုန္သြယ္ေရး လိုေငြျပမႈမ်ား၊ မယံုႏုိင္ေလာက္စရာ နည္းပါးေနသည့္ ႏိုင္ငံျခား အရန္ေငြမ်ားကိုေတာ့ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့သည္။ အလြန္ဆိုးရြားေသာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈဆိုင္ရာ သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကိုလည္း အစိုးရေဟာင္းက သက္တမ္းေနာက္ဆံုးေန႔ အထိ ဆက္တိုက္ျပဳလုပ္သြားခဲ့ေသးသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ အစိုးရသစ္အေနျဖင့္ အေျခအေနမွန္မ်ားကို သိရွိႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း ေမွ်ာ္လင့္ထားသည္ထက္ ပို၍ အခ်ိန္ မ်ားစြာ သံုးစြဲခဲ့ရျခင္းက နားလည္ေပးႏိုင္စရာ ျဖစ္သည္။
အစိုးရ၏ ဘ႑ာတိုက္တြင္ သံုးစြဲရန္ ေငြမည္မွ် ရွိသနည္း။ ျပည္တြင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေၾကြးၿမီက မည္မွ် ေရာက္ေနသနည္း။ အစိုးရေဟာင္းလက္ထက္ ျပဳလုပ္သြားသည့္ သေဘာတူညီခ်က္မ်ား၏ အတိုင္းအတာက မည္မွ်အထိ ရွိသနည္း။ က်ေနာ္တို႔ ေရွ႕သို႔ ဆက္မသြားမီ အဆိုပါ ေမးခြန္း မ်ားကို ေျဖရွင္းရမည္ ျဖစ္သည္။
အထက္ပါ ကိစၥမ်ားက အတိတ္က ကိစၥမ်ားျဖစ္သည္။ အနာဂတ္က မည္သို႔ ရွိမည္နည္း။ အေကာင္းျမင္စရာအမ်ားႀကီး ရွိသည္ဟု က်ေနာ္ထင္ပါသည္။
ဇူလိုင္လ ၂၉ ရက္ေန႔က ထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ အခ်က္ ၁၂ ခ်က္၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ ျမန္မာ့စီးပြားေရး၏ က႑အားလံုးတြင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေန ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းမ်ား ရွိေနပါသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္ အတြင္းတြင္ ထိုအခ်က္ကို က်ေနာ္ မ်က္ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရပါသည္။ ဥပမာ အနည္းငယ္ျပရမည္ဆိုလွ်င္ ဘ႑ာေရးဆိုင္ရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးက အမွန္တကယ္ အရွိန္ျမွင့္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။
၀န္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ၀န္ႀကီးဌာနမ်ားက အခြန္ေကာက္ခံမႈႏႈန္းမ်ားကို ႐ိုးရွင္းလြယ္ကူေစရန္၊ အသစ္ျဖစ္ေသာ္လည္း မွ်တသည့္ အခြန္မ်ား ျဖစ္ေစရန္၊ ဘတ္ဂ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ရွိေစရန္၊ ႏိုင္ငံတကာ စာရင္းအင္း စံခ်ိန္စံညႊန္းမ်ားအတိုင္း ျဖစ္ေစရန္ႏွင့္ ဦးစားေပးသံုးစြဲမႈကို ျပန္လည္သတ္မွတ္ရန္ မူ၀ါဒမ်ား ခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္ေနၾကသည္။
ဘ႑ာေရး က႑ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႏိုင္ငံပိုင္ ဘဏ္မ်ားကို ေလ့လာစစ္ေဆးျခင္း၊ ေက်းလက္ေဒသ၏ ဘ႑ာေရးတြင္ ရင္းႏွီးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ဘဏ္မ်ားႏွင့္ အေသးစား ေငြေခ်းလုပ္ငန္းမ်ား၏ ေငြထုတ္ေခ်းမႈအေပၚ ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ား ေျဖေလွ်ာ့ေပးျခင္း၊ ႏိုင္ငံတကာမွ ဘဏ္လုပ္ငန္း စံႏႈန္းမ်ားကို အသံုးခ်ျခင္း၊ အာမခံလုပ္ငန္းတြင္ လုပ္ကိုင္သူ အသစ္မ်ား၊ အာမခံ အမ်ိဳးအစား အသစ္မ်ား ေပၚေပါက္လာေအာင္ ေျဖေလွ်ာ့ေပးျခင္းမ်ား ပါ၀င္သည့္ အစီအစဥ္တခုကို တက္တက္ ၾကြၾကြ ေဆာင္ရြက္ေနပါသည္။
ယခင္အစိုးရက ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ အခက္အခဲအခ်ိဳ႕ကို ခ်န္ထားခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း စြန္႔စားရမႈမ်ားၿပီး ျပန္လည္ရရွိမည့္ အက်ိဳးအျမတ္နည္းပါးသည့္ ကမာၻတခုတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို တာ၀န္ယူမႈရွိေသာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ားအတြက္ အရင္ဆံုးစဥ္းစားရမည့္ ေနရာတခုျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္မည့္ အားထုတ္မႈအသစ္မ်ားလည္း မၾကာမီ ေပၚ ေပါက္လာေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ အလြန္အေရးပါေၾကာင္း က်ေနာ္တို႔ သိေနေသာ္လည္း လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား၊ လမ္း၊ တံတား စသည့္ အေျခခံအေဆာက္အဦးမ်ား တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အခ်ိန္ယူရသည္က သဘာ၀ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေျခခံ အေဆာက္အဦး အေနအထားက အလြန္အားနည္းသည့္ အေျခအေနတြင္ ရွိသည္။ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ ရွိလာသည္ ႏွင့္ အမွ် ေဆာင္ရြက္မႈ အသစ္မ်ားကို မၾကာမီ ထုတ္ျပန္ပါလိမ့္မည္။
အလားတူပင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ တည္ေထာင္ထားသည့္ အဖြဲ႔အစည္း (institution) အခ်ိဳ႕ကလည္း လည္ပတ္ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ ကြဲျပားျခားနားမႈတခု ျပဳလုပ္ရန္ စတင္ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားထဲတြင္ က်ေနာ္ စိတ္အလႈပ္ရွားဆံုးႏွင့္ အေရးအပါဆံုးဟု ထင္သည္မွာ အမ်ိဳးသား စီးပြားေရး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈ ေကာ္မတီ (National Economic Coordination Committee) အသစ္ျဖစ္ပါသည္။
ကုန္သြယ္ေရး ဘက္တြင္လည္း အခြင့္အလမ္းမ်ားစြာ ေစာင့္ဆိုင္းေနသည္။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံတကာ ျပႆနာမ်ားေၾကာင့္ ေႏွာင့္ေႏွးစရာ အေၾကာင္း အနည္းငယ္ရွိေနသည္။
ဥပမာ ျပရလွ်င္ ျမန္မာက မပါႏိုင္ေသးဘဲ ဗီယက္နမ္ကဲ့သို႔ တန္းတူႏိုင္ငံမ်ားက အလြန္အမင္း အားကိုးေနေသာ ပစိဖိတ္ရပ္၀န္း ေဒသႏုိင္ငံမ်ား ကုန္သြယ္ေရး ဆုိင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး စာခ်ဳပ္ (Trans Pacific Partnership) ၏ ေရွ႕ေရးအလားအလာ မေကာင္းျခင္း၊ ျပည္တြင္း အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္လိုသည့္ ၀ါဒႏွင့္ အမ်ိဳးသားေရး၀ါဒ ကမ႓ာတြင္ ျမင့္တက္လာျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ပိုမိုခက္ခဲျပင္းထန္သည့္ ပတ္၀န္းက်င္တခု ျဖစ္လာေနျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။
မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ျမန္မာသည္ ကိုယ္ပိုင္ တိုးတက္မႈကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ယခင္က မူ၀ါဒ ႏွင့္ အစီအစဥ္ အခ်ိဳ႕ကို လက္ေတြ႔က်က် ေျပာင္းလဲခဲ့ ျခင္း ျဖစ္သည္။ ကုန္သြယ္ခြန္ ေကာက္ခံမႈတြင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ဘ႑ာေရး စီမံခန္႕ခြဲမႈႏွင့္အညီ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ကုန္သြယ္ခြန္မ်ားကို ရွင္းလင္းစြာ သတ္မွတ္ျခင္းအားျဖင့္ ကုန္သြယ္ေရး ေကာင္းမြန္တိုးတက္လာရန္ လံႈ႔ေဆာ္ အားေပးလိမ့္မည္ကို သတိရွိရမည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ၿခံဳငံု၍ေျပာရလွ်င္ ဇူလိုင္လ ၂၉ ရက္ေန႔က ထုတ္ျပန္ခ်က္သည္ က်ေနာ့္ အျမင္အရ ပ်ားအံုတခုကို အေ၀းမွ တခ်က္ လွမ္း ၾကည့္သလိုသာ ျဖစ္သည္။ ျမင္ကြင္းတြင္ မျမင္ရသည့္ ေနရာမ်ားလည္း ရွိေကာင္းရွိေနႏိုင္ပါသည္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို အေလာတႀကီး ေဆာင္ရြက္ရန္ထက္ မွန္ကန္စြာေဆာင္ရြက္ျခင္းက ပိုမိုေကာင္းမြန္ပါသည္။
ယင္းသို႕ ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ ျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္လည္း အကာင္းဆံုး လမ္းျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ က ႏိုင္ငံ့စီးပြားေရး၏ ေရြ႕လ်ားမႈ တခုလံုး မွန္ကန္သည့္ လားရာသို႔ ေျပာင္းလဲေရးကို ေျပာဆိုေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ထိုသို႔ ေျပာင္းလဲေရးက ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္အတြင္း ျဖစ္ႏိုင္သည့္ ကိစၥတခု မဟုတ္ပါ။ ေနျပည္ေတာ္ကို တရက္တည္းျဖင့္ တည္ေဆာက္၍ ရေကာင္း ရပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ေရာမ ၿမိဳ႕ကိုေတာ့ ထိုသို႔ မရႏိုင္ပါ။ ဤအခ်က္သည္ပင္ လက္ရွိ ႏွင့္ အတိတ္ ၾကားမွ ကြာျခားခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။
(Sean Turnell သည္ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံ Macquarie တကၠသိုလ္မွ စီးပြားေရးပညာ ပါေမာကၡျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ စီးပြားေရး အႀကံေပးတဦးလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ၎၏ လူမႈကြန္ရက္အေကာင့္တြင္ ေရးသားထားခ်က္ကို ဘာသာျပန္ဆိုသည္။)
===================
251 / End
