၁၂ ဩဂုတ် ၂၀၁၆ - ၁၈:၄၅
ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ား ေလ်ာ့ပါးလာျခင္းအေပၚ မြန္ ျပည္တြင္း ဒုကၡသည္မ်ား စုိးရိမ္

အကူအညီႏွင့္ ေငြေၾကး အေထာက္အပံ့မ်ား ေလ်ာ့ပါးလာျခင္းအေပၚ မြန္တုိင္းရင္းသား ျပည္တြင္း ေနရပ္စြန္႔ခြာ တိမ္းေရွာင္ ေနရသူ(IDP) ဒုကၡသည္မ်ားက စုိးရိမ္ပူပန္လ်က္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

အဲဟ္ေလ့ဘိုက္(သ) (အလိုင္ေဟမြစ္စလာမ္) သတင္းဌာန ၊ အဗ္နာ

အကူအညီႏွင့္ ေငြေၾကး အေထာက္အပံ့မ်ား ေလ်ာ့ပါးလာျခင္းအေပၚ မြန္တုိင္းရင္းသား ျပည္တြင္း ေနရပ္စြန္႔ခြာ တိမ္းေရွာင္ ေနရသူ(IDP) ဒုကၡသည္မ်ားက စုိးရိမ္ပူပန္လ်က္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

မြန္ျပည္ လူ႔အခြင့္အေရး ေဖာင္ေဒးရွင္း (Human Rights Foundation of Monland)၊ ဘားမားလင့္ခ္(Burma Link)ႏွင့္ ျမန္မာ့အေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သူမ်ား အဖြဲ႔(Burma Partnership) တုိ႔မွျပဳစုထားသည့္ “လူမသိ သူမသိ ဘ၀မ်ား – ျမန္မာႏုိင္ငံ မွ လူမသိေသးေသာ ေနရပ္စြန္႔ခႊာ တိမ္းေရွာင္ရမႈ သံသရာ” အမည္ရွိ အစီရင္ခံစာထုတ္ျပန္ပြဲကို ၾသဂုတ္ ၁၂ ရက္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဖုိးစိန္လမ္းရွိ Green Hill Hotel တြင္ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ အစီရင္ခံစာျပဳစုသူမ်ားက အထက္ပါအတုိင္း ေျပာဆုိ လုိက္ ျခင္းျဖစ္သည္။

“တကယ္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အေထာက္အပံ့ မရရင္ အနာဂတ္မွာ ဘာျဖစ္မယ္ဆုိတာ မစဥ္းစားရဲဘူး”ဟု IDP စခန္း တခု ျဖစ္ သည့္ ဗလယ္ဒြန္းဖုိက္ စခန္းတြင္ ၂၈ ႏွစ္ၾကာေနထုိင္သူ ဒုကၡသည္ အမ်ိဳးသားတဦး၏ ေျပာၾကားခ်က္ကုိလည္း ယင္း အစီရင္ခံစာ တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

IDP စခန္းမ်ားတြင္ ေနထုိင္ေနၾကသူမ်ားသည္ တႏွစ္ထက္တႏွစ္ ေထာက္ပံ့မႈေလ်ာ့သည့္အတြက္ စားနပ္ရိကၡာမေရရာမႈ ႏွင့္ က်န္းမာေရး ၀န္ေဆာင္မႈမ်ား မရရွိႏုိင္ေတာ့မည္ကို အဓိက စုိးရိမ္ ပူပန္လ်က္ ရွိေၾကာင္း၊ IDP စခန္း ၆ ခုခန္႔ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ႏုိင္ငံေရးႏွင့္ စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား စတင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္း၌ လည္းေကာင္း၊ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(NLD) အႏုိင္ရၿပီးေနာက္ပိုင္း၌ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေန တည္ၿငိမ္လာသည္ႏွင့္အမွ် ဒုကၡသည္မ်ား ေနရပ္ျပန္ေရး မၾကာခင္ စတင္လိမ့္မည္ဟူေသာ ေကာလာဟလမ်ား ေတာက္ ေလွ်ာက္ ထြက္ေပၚေနျခင္းကလည္း ကူညီေထာက္ပံ့မႈ ေလ်ာ့ပါးသြားရျခင္း အေၾကာင္းရင္းတခု ျဖစ္သည္ဟု အစီရင္ခံစာ တြင္ ပါရွိသည္။

ထုိ႔အျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေရွ႕ေတာင္ပိုင္းသည္ ကုလသမဂၢ၏ လူသားခ်င္း စာနာမႈ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ အစီအစဥ္တြင္ မပါ၀င္ ေတာ့သျဖင့္ အကူအညီေပးသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ အလွဴရွင္အဖြဲ႔မ်ားက ဦးစားေပး လုပ္ငန္းမ်ားကို တျခားေနရာမ်ား သို႔ ေရႊ႕သြားခဲ့ၾကသည္ဟု ဆုိသည္။

နယ္စပ္ အကူအညီေပးေရး ညြန္႔ေပါင္း အဖြဲ႔ (TBC) သည္ မြန္ IDP မ်ားအား ဆက္လက္ ေထာက္ပံ့ေပးေသာ္လည္း TBC ၏ မူ၀ါဒမွာ “ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးေရးကို အားေပးရန္ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား တျဖည္းျဖည္းေလွ်ာ့ခ်ေရး” ျဖစ္ေၾကာင္း၊ နီပြန္ ေဖာင္ ေဒးရွင္းကလည္း မြန္ IDP မ်ားအား ႏွစ္ႏွင့္ခ်ီ၍ ကူညီေပးေသာ္လည္း မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ ရပ္တန္႔သြားမည္ကို မသိ ေၾကာင္း မြန္ျပည္ လူ႔အခြင့္အေရး ေဖာင္ေဒးရွင္း၏ လုပ္ငန္း အစီအစဥ္ ဒါ႐ုိက္တာ ႏုိင္အဲမြန္က ေျပာသည္။

ႏုိင္အဲမြန္က “အေထာက္အပံ့ေတြက လုံုး၀ျပတ္သြားသလားဆုိေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး။ တည္းတည္းေလး က်န္ခဲ့တယ္။ နီပြန္ ေဖာင္ေဒးရွင္းတို႔၊ IRC တုိ႔၊ ARC တုိ႔ ဆုိတာ က်န္ေနပါေသးတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဘ႑ာေရးႏွစ္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ပေရာဂ်က္ ေတြ က်န္ေကာင္း က်န္ပါေသးတယ္။ ဒါျပတ္သြားလုိ႔ရွိရင္ ေနာက္ဆက္လာမလာ ဆုိတဲ့ကိစၥကိုေတာ့ ဘယ္လုိမွေျပာလုိ႔ မရပါဘူး”ဟု လက္ရွိ အေျခအေနကို ေျပာျပသည္။

ဆက္လက္၍ ၎က မည္သည့္ႏုိင္ငံ၏ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ကာလတြင္မဆုိ ပဋိပကၡမ်ားတြင္ ၾကားခံေျမဇာပင္အျဖစ္ ပါ၀င္ ခံစားခဲ့ရသည့္လူထုကို ၿပီးျပည့္စုံသည့္ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈႀကီး မျဖစ္သေရြ႕ လူသားခ်င္း စာနာသည့္ အကူအညီမ်ား ဆက္လက္ တည္ရွိေနသည္ကို ေတြ႔ရမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မြန္ IDP မ်ားကိုလည္း ဆက္လက္ အကူအညီေပးရန္ တုိက္တြန္း ေျပာဆုိသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ စတင္ပြင့္လင္းခ်ိန္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မတုိင္မီက ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီမ်ားကို အဓိကအားျဖင့္ တုိင္းရင္းသား လက္ နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႔အစည္း(EAO) ဆက္စပ္ျဖန္႔ေ၀မႈျဖင့္လည္းေကာင္း၊ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ျပဳလုပ္ ေသာ တျခား လြတ္လပ္သည့္ တုိင္းရင္းသား(CSO) ်ားမွတဆင့္ လည္းေကာင္း ပံ့ပုိးေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

လတ္တေလာတြင္ မြန္ျပည္နယ္၌ IDP ၃၅,၀၀၀ ခန္႔ရွိၿပီး မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (NMSP) ထိန္းခ်ဳပ္ေဒသမ်ားျဖစ္ေသာ ျပည္ နယ္အေရွ႕ဘက္ ထုိင္း နယ္စပ္တေလွ်ာက္တြင္ အဓိကေနထုိင္ၾကေၾကာင္း၊ မြန္ IDP အေျခစိုက္စခန္းမ်ားကို လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ကတည္းက တည္ေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယင္း IDP မ်ားသည္ တိုက္ပြဲမ်ားႏွင့္ ေျမသိမ္းယာသိမ္းမ်ား ေၾကာင့္ တိမ္းေရွာင္ ခဲ့ရသူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
===================
251 / End