အဲဟ္ေလ့ဘိုက္(သ) (အလိုင္ေဟမြစ္စလာမ္) သတင္းဌာန ၊ အဗ္နာ
ဒီေမးခြန္းကိုေျဖဖို႔အတြက္ အဓိကစဥ္းစားရမဲ့အခ်က္က ေ႐ြးေကာက္ပြဲဝင္ရတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္က ဘာလဲ၊ အမတ္လုပ္ၿပီး ဘာကို ေဖာ္ေဆာင္ခ်င္တာလဲဆိုတာပါဘဲ။ မိမိပုဂၢိဳလ္ေရးဆႏၵအတြက္ အမတ္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ရွင္းပါတယ္။ လူတိုင္းဟာ အခြင့္အေရးကိုယ္စီ ရွိၾကတဲ့အတြက္ အမတ္ေ႐ြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္၊ အမတ္ျဖစ္ခြင့္ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မ်ားမ်ားစား စားေဆြးေႏြးစရာမရွိပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ဟာ မြတ္စလင္မ္လူထုအတြက္တန္းတူအခြင့္အေရးရရွိေရး ခြဲျခားမႈပေပ်ာက္ေရး ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တိုင္းျပည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း ဆိုရင္ လက္ရွိပါတီေတြရဲ႕ အမတ္ေလာင္းအေနနဲ႔ ဝင္မၿပိဳင္သင့္ပါဘူး။ ပါတီ ဝင္ေတာင္မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ဘယ္ပါတီဝင္မွမျဖစ္သင့္သလို ဘယ္ပါတီရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအေနနဲ႔မွလည္း မဝင္ၿပိဳင္သင့္ပါဘူး။
ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။
ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီအားလုံးလိုလိုဟာ မြတ္စလင္မ္မလိုလားတဲ့ပါတီေတြျဖစ္တယ္။ မြတ္စလင္မ္ပါတီ ဝင္ေတြကိုေနရာေပးတဲ့ ဓေလ့အရင္ကမရွိခဲ့သလို အခုလည္းမရွိပါဘူး။ မြတ္စလင္မ္ ပါတီဝင္အမ်ားစုဟာ ပါတီက လိုအပ္ တဲ့အခါ အသုံးေတာ္ခံရၿပီး ရာထူးေနရာကိစၥေရာက္လာရင္ အၿမဲေခ်ာင္ထိုးခံရပါတယ္။ မြတ္စလင္မ္မလို႔ ခြဲျခားတယ္ဆို တာကို တိတ္တဆိတ္လုပ္ၾကတာေတာင္မဟုတ္ဘဲ ေပၚတင္ေျပာဆိုခြဲျခားတာကို ခနခန ၾကားရတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ျဖစ္တည္မႈကို လက္မခံတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီမွာ အဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္မေနသင့္ပါဘူး။ အဲ့ဒီပါတီေတြရဲ႕ အသုံးေတာ္ခံနဲ႔ ပ်ာတာေတြ ျဖစ္မေနသင့္ပါဘူး။
ကံေကာင္းေထာက္မလို႔ မြတ္စလင္မ္ကင္းစင္လြတ္ေတာ္လို႔ ထပ္အေခၚမခံခ်င္လို႔ တေယာက္တေလ အမတ္ေလာင္းအျဖစ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲဝင္ၿပိဳင္ဖို႔အေ႐ြးခံရတယ္ဆိုပါစို႔။ ကိုယ္က မြတ္စလင္မ္တန္းတူအခြင့္အေရး၊ မြတ္စလင္မ္လူမႈဖူလုံေရးေျပာခြင့္ရွိမယ္လို႔ထင္ပါသလား။ ပါတီရဲ႕ မူဝါဒနဲ႔ ေ႐ြးေကာက္ပြဲေအာင္ႏိုင္ေရးဗ်ဴဟာအရ ကိုယ့္အမွန္တရားေဘးခ်ၿပီး မေယာင္ရာဆီလူးရပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕အခြင့္အေရးဆိုတာဟာလည္း နားနဲ႔မနာ ဖဝါးနဲ႔နာပါလို႔ဆိုၿပီး ေျပာရရင္ ဆင္အဟြာေခြးေမွ်ာ္ဆိုသလိုသာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ေ႐ြးေကာက္ပြဲႏိုင္လို႔ လြတ္ေတာ္ထဲေရာက္ရင္ေတာင္ မြတ္စလင္မ္ေတြ တန္းတူခြင့္ရေရးအတြက္ ေဖာ္ေဆာင္ခြင့္ရမွာ မဟုတ္ဘဲ အထက္ကခ်ေပးတဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေရစီးေၾကာင္းေနာက္လိုက္ရင္း အခ်ိန္ကုန္သြားပါလိမ့္မယ္။ အရင္က ပါတီတြင္း အသုံးေတာ္ခံဘဝကေန လြတ္ေတာ္တြင္းအသုံးေတာ္ခံသာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ပင္မေရစီးေၾကာင္း ႏိုင္ငံေရးပါတီနဲ႔ အဖြဲ႕အစည္းအတြင္း ေရာက္သြားၾကတဲ့ မြတ္စလင္မ္မ်ားဟာ ဘယ္တုန္းကမွ မြတ္စလင္မ္တန္းတူေရးဆိုတာကို လုပ္ခြင့္မရၾကပါဘူး။ အဖြဲ႕အစည္းက အခြင့္မေပးသလို လုပ္ေဖာ္ကိုယ္ဖက္အမ်ားစုရဲ႕ ဟန႔္တားခြဲျခားျခင္းသာခံ ရပါတယ္။ မြတ္စလင္မ္တန္းတူအခြင့္အေရးအတြက္ဆိုရင္ ပ႐ိုဂရမ္ေတြ သတ္မွတ္ ေဖာ္ေဆာင္တာ၊ ရံပုံေငြခ်ေပးထားေတြ ခနထား မြတ္စလင္မ္ တန္းတူအခြင့္အေရးရရွိေရးဆိုတဲ့ေခါင္းေဆာင္နဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတာင္ ေဆြးေႏြးတင္ျပခြင့္ မရတာမ်ားပါတယ္။ ျပည္တြင္းျပည္ပအဖြဲ႕အစည္းအမ်ားစု အတူတူပါဘဲ။
ေခတ္အဆက္ဆက္နဲ႔ ေနရာတိုင္း အဖြဲ႕အစည္းတိုင္းမွာ ဒီလိုခ်ည္းျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ လြတ္ေတာ္ထဲမွာလဲ ဒီလိုဘဲ ဆက္ျဖစ္ေနပါအုံးမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ဟာ မြတ္စလင္မ္မ်ားတန္းတူ အခြင့္အေရးရဖို႔ဆိုရင္ ပါတီဝင္ျခင္း၊ ပါတီအမတ္ေလာင္းအေနနဲ႔ အေ႐ြးခံျခင္းဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အမွားလို႔ ယူဆလို႔ရပါတယ္။
မြတ္စလင္မ္အခြင့္အေရးေျပာလို႔မရမွေတာ့ အမတ္ျဖစ္တာနဲ႔ မျဖစ္တာ ဘာမွမထူးျခားပါ။
ဒါေပမဲ့ မြတ္စလင္မ္အခြင့္အေရးကို ဦးတည္ၿပီး လႈပ္ရွားမႈစတင္ႏိုင္မွာကေတာ့ မြတ္စလင္မ္ပါတီေထာင္တာ၊ ဒါမွ မဟုတ္ တသီး ပုဂၢလအေနနဲ႔ ေ႐ြးေကာက္ပြဲဝင္တာျဖစ္ပါမယ္။ ေ႐ြးေကာက္ပြဲႏိုင္ခ်င္မွႏိုင္မယ္ ဒါေပမဲ့ မြတ္စလင္မ္အေရးကို ဦးတည္ၿပီးမဲ ဆြယ္ျခင္းေၾကာင့္ အနည္းဆုံး မြတ္စလင္မ္ေတြရဲ႕ ခံစားရတာကို လူေတြသိေအာင္ ထုတ္ေျပာျပ ႏိုင္မယ္၊ ေနာင္လာေနာင္သား မြတ္စလင္မ္လူငယ္ေတြအတြက္ အားက်အတုယူစရာျဖစ္ၿပီး အနာဂတ္မွာ ဒီထက္ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္မဲ့ လူငယ္ေတြေရွ႕ကိုထြက္လာပါလိမ့္မယ္။
ေ႐ြးေကာက္ပြဲမႏိုင္ေပမဲ့ မြတ္စလင္မ္ေတြခံစားနစ္နာတဲ့အေၾကာင္းထုတ္ေဖာ္ေျပာႏိုင္တာ၊ ကမ္ပိန္းလုပ္ႏိုင္တာ၊ အနာဂတ္ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ကိုယ့္ကိုခြဲျခားတဲ့ပါတီေအာက္အတင္းလက္ဝင္စရာမလိုဘဲ ကိုယ့္ႏိုင္ငံေရးကိုယ္ လုပ္ဖို႔ နည္းလမ္းျပႏိုင္မယ္ဆိုရင္ လြတ္ေတာ္ထဲဝင္ၿပီး အသုံးေတာ္ခံရတာထက္ ပိုအက်ိဳးရွိပါလိမ့္မယ္။
(ယခုေဆာင္းပါးပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားမွာ ေဆာင္းပါးရွင္၏ အာေဘာ္သာ ျဖစ္ပါသည္)
Tags: Minority In Myanmar, myanmarmuslim