လက္နက္ကိုင္ ၾကမ္းၾကဳတ္မႈ ကို လက္နက္နဲ႔ မွ ဟန္႔တား ႏိုင္မယ္ ဆိုတာ သက္ေသ ျပခဲ့တဲ့ စစ္ကိုင္းတိုင္း က တူမီး ေတာ္လွန္ ေရး

 အဲဟ္ေလ့ဘိုက္(သ) (အလိုင္းဟစ္စလာမ္ အဗ္နာ) သတင္းဌာနာ


တစ္ခ်က္ပစ္ တစ္ခ်က္ယမ္းထိုးတဲ့ ႐ိုးရာတူမီးေသနတ္ေတြ၊ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ပိုအဆင္ျမင့္တဲ့ လက္နက္ေတြ ကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့ စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီးက ျပညသူေတြဟာ ဆႏၵျပသူေတြကို ၿဖိဳခြင္းဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့ စစ္ေကာင္စီတပ္ေတြရဲ႕ ရန္ကို ခုခံကာကြယ္ေနၾကပါတယ္။

မတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔ တပ္မေတာ္က ႏိုင္ငံတစ္ဝွမ္း ျပည္သူ ၁၁၄ ဦး အစုလိုက္အၿပဳံလိုက္ သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ေသြးေခ်ာင္းစီးမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး အေနာက္ပိုင္းက​ ကေလးၿမိဳ႕ဟာ ျပန္လည္ ခုခံတိုက္ခိုက္ၾကပါေတာ့တယ္။

အဲဒီေန႔မွာပဲ ျပည္သူေတြက ‘ကေလး ေဒသခံတပ္ဖြဲ႕’ (KCA) ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၿပီး ၿမိဳ႕ရဲ႕ တာဟန္းရပ္ကြက္မွာ အခိုင္အမာ ေျခကုပ္ယူလိုက္ၾကတယ္။ ေဒသတြင္း အမဲလိုက္ရာမွာ သုံးတဲ့ တူမီးေသနတ္ေတြနဲ႔ အျခား ေခတ္မီ လက္နက္ေတြကိုလည္း သူတို႔ေတြ ျဖည့္တင္းခဲ့ၾကပါတယ္။

စစ္တပ္က ကေလးၿမိဳ႕ကို စစ္ကူေတြ ထပ္ခါထပ္ခါပိုၿပီး တိုက္ခိုက္တဲ့တိုင္ေအာင္ ျပည္သူေတြဟာ ခံတပ္ကို ၁၀ ရက္ၾကာ သိမ္းပိုက္ကာကြယ္ထားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဧၿပီလ ၄ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ဆႏၵျပသူေတြဟာ သုံ႔ပန္းလဲလွယ္မႈ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ဖမ္းဆီးရမိတဲ့ ရဲ ၇ ေယာက္နဲ႔ စစ္တပ္ကဖမ္းထားတဲ့ အရပ္သား ၉ ေယာက္ကို လဲခဲ့တာပါ။ ေနာက္ထပ္ ၂ ရက္အၾကာမွာေတာ့ စစ္တပ္ဟာ ဆႏၵျပသူေတြနဲ႔ ညႇိပါတယ္။ ဆႏၵျပခံတပ္ကို ၿဖိဳဖ်က္ ဖယ္ရွားေပးဖို႔ ေျပာခဲ့ၿပီး ဆႏၵျပေခါင္း​ေတာင္ေတြက ကေလးၿမိဳ႕မွာ ဆႏၵျပပြဲလုပ္ခြင့္ေပးရင္ သေဘာတူမယ္လို႔ ျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီေဆြးေႏြးမႈဟာ အေျဖမထြက္ခဲ့ပါဘူး။

ေနာက္တစ္ရက္မွာ စစ္တပ္ဟာ မနက္အေစာႀကီးကတည္းက ၿဖိဳခြင္းမႈေတြ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ တာဟန္းရပ္ကြက္မွာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ တိုက္ခိုက္မႈအတြင္း အရပ္သား ၁၁ ဦးေသဆုံးခဲ့ၿပီး အဲဒီေနာက္ ခံတပ္လည္း ၿပိဳသြားခဲ့ပါတယ္။ စစ္သားနဲ႔ရဲေတြဟာ က်န္တဲ့ KCA အဖြဲ႕ဝင္ေတြကို ဖမ္းဆီးဖို႔ ရွာေဖြေနပါတယ္။ ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္ေတြက ခုခံကာကြယ္မႈ ဆက္လုပ္သြားမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

“ကြၽန္မၿမိဳ႕နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ျပည္သူေတြကို ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ KCA ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့တာပါ။ KCA အဖြဲ႕ဝင္ေတြဟာ လုံၿခဳံတဲ့ေနရာမွာ ရွိေနပါတယ္။ ျပန္လာၿပီး ဆႏၵျပသူေတြနဲ႔ေဆြးေႏြးကာ တန္ျပန္ထိုးစစ္ဆင္ဖို႔ ေဆြးေႏြးေနပါတယ္” လို႔ ကေလးၿမိဳ႕က ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္ မေအးသဇင္က ေျပာပါတယ္။

စစ္ေကာင္စီတပ္ေတြကို ကေလးၿမိဳ႕က ခုခံကာကြယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားမႈအတိုင္း စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီးက အျခားၿမိဳ႕ေတြကလည္း လုပ္ေဆာင္လာၾကပါတယ္။ စစ္ကိုင္းတိုင္းဟာ စစ္အာဏာရွင္ကိုဆန႔္က်င္ရာ …… အျဖစ္ ေပၚထြက္လာပါတယ္။

မတ္လေႏွာင္းပိုင္းကစလို႔ တမူး၊ ပင္လယ္ဘူးနဲ႔ တန႔္ဆည္ၿမိဳ႕ေတြက ေဒသခံေတြဟာ ရဲနဲ႔ စစ္သားေတြကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခုခံတြန္းလွန္မႈေတြ လုပ္ေဆာင္လာၿပီး ႏွစ္ဖက္စလုံး အထိအခိုက္အက်အဆုံးေတြ ​မ်ားလာပါတယ္။

ရန္ကုန္၊ မႏၲေလးတို႔နဲ႔ မတူတာက စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီး အေနာက္ပိုင္းနဲ႔ ေျမာက္ပိုင္းက ေဝးလံေခါင္ဖ်ားေဒသေတြမွာ ဆႏၵျပသူေတြဟာ ႐ိုးရာအမဲလိုက္ေသနတ္၊ ဓားနဲ႔ ဓာတ္ဆီဗုံးေတြအျပင္ အျခား​လက္နက္ေတြကို ရႏိုင္ၾကတာပါ။ ကေလး၊ တမူးနဲ႔ ပင္လယ္ဘူးၿမိဳ႕က ဆႏၵျပသူေတြဟာ ေခ်မႈန္းေရး႐ိုင္ဖယ္အခ်ိဳ႕၊ လက္ပစ္ဗုံးအခ်ိဳ႕အပါအဝင္ ပိုၿပီး အဆင့္ျမင့္တဲ့လက္နက္ေတြရရွိေအာင္ ႀကိဳးပမ္းထားႏိုင္တယ္လို႔ သတင္းရင္းျမစ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Frontier သတင္းဌာနကို ေျပာပါတယ္။

ခုခံတိုက္ခိုက္မႈ ေပၚေပါက္လာရာမွာ ဒီမိုကေရစီရရွိေရး ေႂကြးေက်ာ္ေတာင္းဆိုရာမွာ သမိုင္းအစဥ္အလာႀကီးမႈ၊ အျခား ေတာင္တန္းေဒသေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ သူပုန္ထမႈ မရွိတာေၾကာင့္ တပ္မေတာ္ရဲ႕ စစ္အင္အား နည္းပါးမႈေတြ စတာေတြကလည္း ေနာက္ကြယ္က အေၾကာင္းအရင္းအေနနဲ႔ ပါဝင္ပါတယ္။

စစ္ကိုင္းတိုင္းၿမိဳ႕ေတာ္ မုံ႐ြာ၊ ကေလးၿမိဳ႕နဲ႔ ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕ေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးတက္ႂကြလႈပ္ရွားမႈမွာ ေရခံေျမခံေကာင္းတဲ့ၿမိဳ႕ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ လူထုအုံႂကြမႈ၊ ေ႐ႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလို႔ေခၚတဲ့ ၂၀၀၇ သံဃာအေရးအခင္းေတြမွာ ဒီၿမိဳ႕ကျပည္သူေတြဟာ ထဲထဲဝင္ဝင္ ပါဝင္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဆႏၵျပသူေတြရဲ႕ ေတာင္းဆိုမႈအေပၚ လုံၿခဳံးေရးတပ္ဖြဲ႕ေတြက ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိပ္ကြပ္ၿဖိဳခြဲေပမယ့္ ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲ မုံ႐ြာၿမိဳ႕ဟာ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁ ရက္ေန႔ေနာက္ပိုင္း ဆႏၵျပမႈ ႀကီးႀကီးမားမားျဖစ္ပြားရာ ေဒသေတြထဲမွာ ပါဝင္ခဲ့တာပါ။ ​စစ္တပ္က အာဏာမစြန႔္လႊတ္မခ်င္း မုံ႐ြာကဆႏၵျပမႈဟာ ရပ္တန႔္သြားမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ အမည္မေဖာ္လိုတဲ့ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူတစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။

“မုံ႐ြာမွာ ဆႏၵျပမႈကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရပ္လိုက္ရင္ စစ္တပ္ဟာ စစ္ကိုင္းတိုင္းက လူဦးေရနည္းတဲ့ တစ္ျခားၿမိဳ႕ေတြကို သြားၿပီး ၿဖိဳခြင္းပါလိမ့္မယ္”

ရန္ကုန္နဲ႔မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတြမွာ ႀကီးႀကီးမားမားဆႏၵျပမႈေတြ လက္တေလာ နည္းသြားတဲ့အတြက္ စစ္ေကာင္စီဟာ စစ္ကိုင္းတိုင္းဖက္ကို တပ္ေတြ ပိုလႊတ္လိမ့္မယ္လို႔လည္း သူက ေျပာပါတယ္။

ကေလးၿမိဳ႕က ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္ မသဇင္ကလည္း ဒီအခ်က္ကို သေဘာတူပါတယ္။ မုံ႐ြာမွာ ဆႏၵျပမႈေတြ ဆက္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ အိႏၵိယနဲ႔ကပ္ေနတဲ့ ကေလး၊ တမူးၿမိဳ႕ေတြကို လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ေတြက အာ႐ုံမစိုက္ႏိုင္ဘူးလို႔ သူက ေျပာပါတယ္။

တမူးၿမိဳ႕မွာဆိုရင္ ဆႏၵျပသူေတြဟာ လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ေတြ ထိခိုက္ေသဆုံးေအာင္ လုပ္ႏိုင္သည္အထိ လက္ေစာင္းထက္ခဲ့ပါတယ္။ ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုမင္းသူက ၿမိဳ႕ခံေတြဟာ ေခတ္ေပၚေသနတ္၊ ႐ိုးရာတူမီးေသနတ္၊ လက္ပစ္ဗုံးေတြနဲ႔ပါ ခုခံတိုက္ခိုက္ေနၾကတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ​အခုအခ်ိန္အထိ လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ဝင္ ၁၀ ဦး ေသဆုံးထားပါတယ္။

“ကြၽန္ေတာ္တို႔ျပန္မပစ္ရင္ ဆႏၵျပသူေတြ အသတ္ခံရမွာပဲ။ ဆႏၵျပပြဲလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕ကေန ေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္”

လက္နက္ကိုင္ခုခံတြန္းလွန္မႈဟာ ေတာေရာၿမိဳ႕မွာပါ ျဖစ္ပြားေနတယ္လို႔လည္းသူက ေျပာပါတယ္။

တမူးၿမိဳ႕မွာ ပထမဆုံး ခုခံတိုက္ခိုက္မႈဟာ ဧၿပီလ ၁ ရက္ေန႔မွာ စတင္ပါတယ္။ CDM လုပ္ထားတဲ့ ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္တစ္ဦးက ေဒသခံေတြကိုဦးေဆာင္ကာ နန္ဖာလုံရဲကင္းစခန္းကို လက္ပစ္ဗုံးနဲ႔ တိုက္ခိုက္ခဲ့ၿပီး ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္ ၆ ဦး ေသဆုံးခဲ့ပါတယ္။ ဒီတိုက္ခိုက္မႈအတြင္း CDM ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္လည္း ေသဆုံးခဲ့တယ္လို႔ ကိုမင္းသူက ေျပာပါတယ္။

ေနာက္ ၃ ရက္အၾကာမွာေတာ့ ​တမူးၿမိဳ႕က စစ္ကားကို လက္ပစ္ဗုံးနဲ႔ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္ခဲ့တာေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ စစ္သား ၄ ဦး ေသဆုံးခဲ့ပါတယ္။

လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ေတြကို ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ခဲ့တာေၾကာင့္ တမူးမွာ ဆႏၵျပသူေတြ ထိခိုက္ေသဆုံးမႈ ေလ်ာ့က်သြားတယ္လို႔ ကိုမင္းသူက ေျပာပါတယ္။ တမူးမွာ ဧၿပီလ ၁၂ ရက္ေန႔အထိ ျပည္သူဖက္က ထိခိုက္ေသဆုံးသူ ၆ ဦးသာ ရွိပါေသးတယ္။

“ဒါ့ေၾကာင့္ တစ္ျခားေနရာက ျပည္သူေတြကလည္း ရဲနဲ႔စစ္သားေတြကို ေၾကာက္မေနဘဲ ျပန္တိုက္ဖို႔လိုပါတယ္။ ရဲနဲ႔ စစ္သားကသာ ျပည္သူကို ေၾကာက္ရမွာပါ”

နယ္စပ္မွာရွိေနတာက တမူးၿမိဳ႕ဆႏၵျပသူေတြရဲ႕ အားသာခ်က္ျဖစ္ၿပီး အျခားေနရာေတြမွာ ဆႏၵျပသူေတြဟာ ဒီအားသာခ်က္မ်ိဳး မရွိပါဘူး။

တမူးၿမိဳ႕ခံျဖစ္ၿပီး ဆႏၵျပအဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ကိုမင္းသူက ဒဏ္ရာရသူေတြကို နယ္စပ္ကိုျဖတ္ၿပီး အိႏၵိယႏိုင္ငံ မဏိပူရျပည္နယ္က မိုးေရးဖက္ကို သြားကုတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ တမူးမွာ အေျခအေနေတြ ဆိုး႐ြားလာရင္ ေဒသခံေတြဟာ နယ္စပ္ျဖတ္ေျပးၾကတယ္လို႔လည္း ဆိုပါတယ္။

ဆႏၵျပသူေတြ လက္နက္ဘယ္လိုရလဲဆိုတာ အေသးစိတ္ေျပာဖို႔ သူက ျငင္းေပမယ့္ ျမန္မာ-အိႏၵိယနယ္စပ္မွာ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြ အမ်ားအျပားရွိတာေၾကာင့္ အဲဒီလူေတြဆီက ဝယ္ယူတာမ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။

“ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕ဟာ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့အတြက္ လက္နက္ရဖို႔က ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ရဲနဲ႔စစ္သားေတြကို ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ခုခုံႏိုင္မလဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္ မသိပါဘူး”

ဆႏၵျပသူအခ်ိဳ႕ လက္နက္ကိုင္ခုခံမႈေတြေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပည္တြင္းစစ္ က်ယ္က်ယ္ျပန႔္​ျပန႔္ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္မႈေတြ ျမင့္တက္လာပါတယ္။ ကိုစည္သူကေတာ့ ဆႏၵျပသူေတြဟာ လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြက ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္လို႔ တုန႔္ျပန္တာသာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

“ကြၽန္ေတာ္တို႔ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ဆႏၵျပခ်င္တယ္။ လက္နက္ကိုင္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ဖို႔ပါ။ ​ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ တစ္ျခားေ႐ြးစရာသာရွိခဲ့ရင္ လက္နက္ဘယ္ကိုင္ပါ့မလဲ”

စစ္ကိုင္းတိုင္းေျမာက္ပိုင္း ပင္လယ္ဘူးၿမိဳ႕မွာ ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔က ေဒသခံေတြနဲ႔ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ဆုံမႈအတြင္း တူမီးလက္ခ်က္ေၾကာင့္ ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္ အနည္းဆုံး ၂ ဦး ေသဆုံးခဲ့ပါတယ္။ ​ၿမိဳ႕နယ္အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရး႐ုံးလည္း မီးရႈိ႕ခံခဲ့ရၿပီး ဆႏၵျပသူေတြဖက္က အနည္းဆုံး ၄ ဦး ေသဆုံးခဲ့ပါတယ္။

တိုက္ခိုက္မႈျဖစ္ပြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ၿမိဳ႕ကေဒသခံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ထြက္ေျပးသြားၾကၿပီး အမာခံဆႏၵျပသူေတြပဲ က်န္ရစ္ေတာ့တယ္လို႔ ကိုသီဟက ေျပာပါတယ္။

“ခုခံကာကြယ္ဖို႔အတြက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ တူမီးေသနတ္ေတြပဲ ရွိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ လက္ရွိေတာ္လွန္ေရးကို ‘တူမီးေတာ္လွန္ေရး’ လို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေခၚပါတယ္။ ကေလးနဲ႔ တမူးၿမိဳ႕ေတြမွာ တူမီးအပါအဝင္ လက္နက္ေတြနဲ႔ ခုခံေနပါတယ္”

မ​ေကြးတိုင္းေဒသႀကီးအတြင္းက ဂန႔္ေဂါၿမိဳ႕ကို ကေလးၿမိဳ႕ကေန ၃ နာရီၾကာ ကားေမာင္းသြားရပါတယ္။ ကေလးၿမိဳ႕ရွိတဲ့ ​ေတာင္တန္းႏွစ္ခုၾကားက ​ခ်ိဳင္းဝွင္ေဒသရဲ႕ ေတာင္ဖက္မွာ ရွိတာပါ။ ဂန္ေဂါၿမိဳ႕က ေဒသခံေတြဟာ မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔က လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြကို တူမီးေသနတ္ေတြနဲ႔ ခုခံတိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္။

“တူမီး​ေသနတ္ကို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုကာကြယ္ဖို႔ အသုံးျပဳတာပါ။ ​ရဲေတြက ေသနတ္ကိုေၾကာက္တယ္။ ျပည္သူေတြက ျပန္ပစ္မွာကို သူတို႔ သိတဲ့အေတြက္ ေတြ႕ရာျမင္ရာ မပစ္ရဲပါဘူး” လို႔ ၿမိဳ႕မရပ္ကြက္က ကိုေအာင္ထူးက ေျပာပါတယ္။

ဧၿပီလ ၂ ရက္ေန႔ကစလို႔ ရဲနဲ႔ စစ္သားေတြက ဂန႔္ေဂါၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕မရပ္ကြက္နဲ႔ မိုးေကာင္းရပ္ကြက္မွာ တစ္အိမ္တက္ဆင္း လက္နက္ေတြရွာတာေၾကာင့္ ​ျပည္သူေတြ တစ္ျခားေနရာကို ထြက္ျပးခဲ့ရပါတယ္။ ​လက္နက္မရွိေပမယ့္လည္း ဖမ္းဆီးသြားမွာကို ေဒသခံေတြက ေၾကာက္ေနၾကတာပါ။

မေကြးတိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္အမတ္ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္ထြန္း (NLD ပါတီ ဂန႔္ေဂါ မဲဆႏၵနယ္ ၂) က အဲဒီရပ္ကြက္ေတြကို ရဲနဲ႔စစ္တပ္ေတြ ၀ိုင္းထားတာေၾကာင့္ သူဟာ တစ္ျခားတစ္ေနရာကို ေ႐ႊ႕ေျပာင္းခဲ့ရတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

“လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ေတြ ၿမိဳ႕မနဲ႔ မိုးေကာင္းရပ္ကြက္ေတြမွာ ရွိေနတုန္းပါ။ ေဒသခံေတြကေတာ့ ခ်င္းျပည္နယ္ ဒါမွမဟုတ္ မေကြးတိုင္းက အျခားေဒသေတြကို ​ထြက္ေျပးေနရပါတယ္”

မတ္လေနာက္ဆုံးသီတင္းပတ္က ဂန္ေဂါၿမိဳ႕မွာ လူ ၄ ဦး အသတ္ခံရတယ္လို႔လည္း သူက ေျပာပါတယ္။

ဧၿပီလ ၁၀ ရက္ေန႔က တမူးၿမိဳ႕မွာ လုံၿခဳံးေရးတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြ က်ည္အစစ္နဲ႔ပစ္တာ၊ လစ္ပစ္ဗုံးနဲ႔ထုတာေၾကာင့္ လူ ၃ ဦး ေသဆုံးခဲ့သလို လက္တေလာ ပစ္ခတ္ၿဖိဳခြင္းမႈေတြ ဆက္ရွိေနေပမယ့္ တမူးေဒသခံေတြကေတာ့ လက္နက္ကိုင္ ခုခံေရး ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ဖို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားၾကၿပီး ‘တမူးလုံၿခဳံေရးအဖြဲ႕’ ကိုေတာင္ ဖြဲ႕စည္းထားၾကပါၿပီ။

လက္လုပ္ တူမီးေသနတ္​၊ AK47၊ M16 ႐ိုင္ဖယ္ေတြ၊ လက္ပစ္ဗုံးေတြနဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးကို ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္သြားမယ္လို႔ ကိုမင္းသူက ေျပာပါတယ္။ လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ေတြ က်ီးလန႔္စာစားရမယ့္ ပစ္-ေျပးနည္းလမ္းကို အသုံးျပဳမယ္လို႔လည္း သူက ဆိုပါတယ္။

“မၾကာခင္ ေပ်ာက္က်ားဗ်ဴဟာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိုက္သြားမယ္။ ​လုံၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔က လူနည္းတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဗ်ဴဟာေျပာင္းဖို႔ လိုပ္ပါတယ္”

(ေဆာင္းပါးပါအမည္မ်ားသည္ အမည္လႊဲမ်ား ျဖစ္ပါသည္)

Ref: Frontier Myanmar

(Frontier Myanmar တြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ The ‘Tumi Revolution’: Protesters fight back in Sagaing Region ေဆာင္းပါးကို ေလးေမာင္က ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္)




******************************************
END / 251