အဟ္ေလ့ဘိုက္(အ.စ) သတင္းဌာန ၊ အဗ္နာ
အသက္ ၆၅ ႏွစ္အရြယ္ အေပၚအျဖဴ၊ ေအာက္အျဖဴ၀တ္ဆင္ထားသည့္ က်ေနာ့္ဘၾကီး ဦးေရႊလွေအာင္သည္ လက္တစ္ဖက္က စိတ္ပုတီးကိုကိုင္၍ က်န္တဖက္က ေတာင္ေ၀ွးကို ကိုင္ျပီး တေရြ႕ေရြ႕လာေနသည္ကို ျမင္ေနရသည္။ က်ေနာ္၏အိမ္ျခံ၀င္းထဲသို႔ ၀င္မည္အလုပ္ ငက်ားဟုေခၚေသာေခြးထီးက မဲမ ဟုေခၚေသာ ေခြးမကို ဂဲ ဂဲ ဟူေသာအသံျဖင့္ ရန္မူမည္လုပ္ေနသည္။ မဲမ မွာ ကိန္ကိန္ ဟူေသာအသံႏွင့္အတူ ေျမၾကီးေပၚ သို႔လွဲခ်လိုက္ျပီး ေအာ္သံ မဆံုးေတာ့ေပ။ မဲမမွာ မာယာမ်ားေၾကာင္း၊ ေအာ္သံသည္ ဆယ္မိနစ္ခန္႔ဆက္တိုက္ ေအာ္တတ္ေၾကာင္းကို အိမ္နီးခ်င္းမ်ားကပါ သိႏွင့္ျပီးသားမို႔ မဲမ ေအာ္သည္ကို မည္သူမွ်ဂရုမထားေတာ့ေခ်။ မာန္ဖီေနေသာ ငက်ားႏွင့္ ပက္လက္လန္ေနေသာ မဲမ တို႔ကို ဘၾကီးျမင္လိုက္ရာ သနားၾကင္နာတတ္ေသာ၊ ဂရုဏာၾကီးမားေသာ၊ တရားမွ်တသည့္စိတ္ရွိေသာ က်ေနာ္၏ ဘၾကီးမွာ ငက်ား၏ ေက်ာျပင္ကို ေတာင္ေ၀ွးျဖင့္ ေဆာ္လိုက္ပါေတာ့သည္။ ငက်ားမွာ မထင္မွတ္ေသာရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္ လွဲက်သြားရာမွ အားကုန္သံုးျပီး ထေျပးသည္။ ငက်ားသည္ ကိန္ ကိန္ ဟူေသာအသံကို လံုး၀မထြက္ေအာင္ အံခဲထားသည္ဟုထင္သည္။ ဘာမွေအာ္ျမည္ျခင္းမရွိ။ က်ေနာ္၏ဘၾကီးသည္ ပါလာေသာကိတ္မုန္႔တစ္လံုးကို မဲမေရွ႕သို႔ခ်ေကၽြးလိုက္သည္။ မဲမ မွာ ကိတ္မုန္႔ကိုစားေနသည့္ၾကားကပင္ ကိန္ ဟူေသာအသံကိုဆြဲျပီး ေအာ္ျပထားေသးသည္။ ဘၾကီးက က်ေနာ့္ကိုလွမ္းျပီး မင္းတို႔ ဒီငက်ားကို လြင့္ပစ္လိုက္ပါလား၊ ဒီအိမ္မွာ မထားနဲ႔ စသျဖင့္ ဂရုဏာေဒါသျဖင့္ ေအာ္သည္။
ၾကင္နာတတ္ေသာ ဘၾကီး၏လုပ္ရပ္သည္ မွန္ေလာ၊ မွားေလာ က်ေနာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေမးမိသည္။ မဲမ ၏ စရိုက္ႏွင့္ အေလ့အထကို ေသခ်ာဂဏစြာ မေလ့လာဘဲႏွင့္ မဲမ ၏ ျပင္ပအမူအရာဟန္ပန္ကိုၾကည့္ျပီး ဘၾကီးအလြယ္တကူ ဆံုးျဖတ္ေလသလား။ ငက်ား၏ စရိုက္ကို က်ေနာ္တို႔ႏွင့္အတူ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားကပါ သိၾကသည္။ …………………………………………………………………………………………………………………………………………
ကမာၻ႕ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ သနားၾကင္နာမႈ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာနာမႈတို႔ျဖင့္ဖြဲ႔စည္းထားေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္ က်ေနာ့္ဘၾကီးကဲ့သို႔ ျပင္ပ သ႑ာန္တစ္ခုထဲကိုၾကည့္ျပီး မဆံုးျဖတ္ဘဲ ထိုထိုေသာအေၾကာင္းအရာတို႔၏ အတြင္းသ႑ာန္တို႔ကိုပါ ၾကည့္ျပီးမွဆံုးျဖတ္သင့္ေပသည္။ ဤမွ်ၾကီးက်ယ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္းၾကီးမ်ားသည္ က်ေနာ့္ဘၾကီးကဲ့့သို႔ ငက်ား အေပၚထားေသာ ေဒါသ ႏွင့္ မဲမ အေပၚထားေသာ ေစတနာတို႔သည္ ဘၾကီးက မွန္သည္ထင္ေနေသာ္လည္း က်ေနာ္ႏွင့္အတူျမင္ေနၾကေသာ မိသားစု၀င္မ်ား၊ အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားအဖို႔ ဘၾကီးလုပ္ရပ္မမွန္ဆိုတာကို ျမင္ေနသည္၊ သိေနသည္ မဟုတ္ပါလား။
********************************************
ခုေရးခဲ့တာက က်ေနာ္ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ `ပစၧိမရပ္၀န္း´ ဆိုတဲ့ မဂၢဇင္းတစ္အုပ္က ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္မွစာပိုဒ္တစ္ပိုဒ္ ပါ။ ဒီေလာက္ေလးဖတ္လိုက္တာနဲ႔ ဘာစာအုပ္မွန္းမသိေသးရင္ေတာင္ ဘယ္အေၾကာင္းအရာကို ဦးတည္ေန သလဲဆိုတာ စာဖတ္သူတို႔ သတိထားမိမယ္ထင္ပါတယ္။
က်ေနာ့္အျမင္ကို ေျပာရရင္`ပစၧိမရပ္၀န္း´မဂၢဇင္းမွာ ေရးသားထားတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြအားလံုးနီးပါးက မြတ္ဆလင္မုန္းတီးေရး၊ အထူးသျဖင့္ ရခိုင္ေဒသမွမြတ္ဆလင္မ်ားကို ဆန္႔က်င္ေမာင္းထုတ္ေရးကို ဦးတည္ျပီး လႈံ႕ေဆာ္ေရးသားထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီေဆာင္းပါးေတြထဲက `ရိုဟင္ဂ်ာဆိုသည္´မွာ ေဆာင္းပါး၊ `ဧည့္သည္မမည္´ေဆာင္းပါး၊ `လူ လူ ဟစ္တယ္´ ေဆာင္းပါး၊ `ရိုဟင္ဂ်ာဆိုသူတို႔အေပၚ ေဒသခံတို႔ အျမင္´ေဆာင္းပါး၊ `သနားစရာ အေရျခံဳ´ ေဆာင္းပါးနဲ႔ တျခားေဆာင္းပါးအမ်ားစုဟာ ဘူးသီးေတာင္-ေမာင္းေတာေဒသမွာေနထိုင္တဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာမြြတ္ဆလင္မ်ားအေပၚ ဆုိးဆုိး၀ါး၀ါးမုန္းတီးဆန္႔က်င္ကာ အဓိကရုန္း ျဖစ္လာေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ လႈံ႕ေဆာ္ေရးသားထားတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြလို႔ပဲ က်ေနာ္ျမင္တယ္။
အဲဒီလိုမ်ိဳး ေဒသတြင္းရွိဘာသာျခားလူမ်ိဳးစုတစ္စုအေပၚ ဆန္႔က်င္ႏွိမ့္ခ်ေရးသားထားတဲ့ မဂၢဇင္းတစ္ခုမွာ ဦးေဆာင္ပါ၀င္ေနတဲ့သူေတြက အဲဒီေဒသကိုလက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ ခရိုင္အဆင့္၊ ျမိဳ႕နယ္အဆင့္ အရာရွိၾကီး မ်ားကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနတဲ့အျပင္ ၊ ဘုန္းၾကီးေတြလည္း ပါ၀င္ေနပါတယ္။ ဒါထက္ပိုထူးျခားတာက စာေပလြတ္လပ္ ခြင့္တင္းၾကပ္လြန္းတယ္ လို႔ ေခတ္အဆက္ဆက္ နာမည္ၾကီးခဲ့ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ စာေပစိစစ္ေရးအဖြဲ႕က ဒီလို လူမ်ိဳးေရ၊ ဘာသာေရး အဓိကရုန္းျဖစ္ေအာင္လႈံ႕ေဆာ္ထားတဲ့ မဂၢဇင္းကို တရား၀င္ခြင့္ျပဳခ်က္ (အမွတ္ – ၅၃၀၁၂၀၁၂၁၁) နဲ႔ ထုတ္ေ၀ခြင့္ျပဳခဲ့တာပဲ ျဖစ္တယ္။ အစိုးရေပၚလစီေတြ နဲ႔ စာေပစိစစ္ေရးဆိုတာက ကုလား မုန္းတီးေရးအတြက္ ဆိုရင္ Freedom of Right ကို အျပည့္အ၀လိုက္နာပံု ေပၚပါတယ္။
က်ေနာ္ ဒီစာအုပ္ကိုဖတ္မိေတာ့ ဖက္ဆစ္နာဇီေတြရဲ့
ဂ်ဴးမုန္းတီးေရး၀ါဒျဖန္႔မႈအျဖစ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြ၊ စာေစာင္ေတြကို
သြားစဥ္းစားမိတယ္။ မိတ္ေဆြတို႔လည္း ဖက္ဆစ္နာဇီေတြရဲ့
လူမ်ိဳးေရးမုန္းတီးမႈအတြက္ ၀ါဒျဖန္႔မႈေတြနဲ႔ လက္ရွိျမန္မာျပည္က
၀ါဒမိႈင္းတိုက္မႈေတြ နိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ႏိုင္ဖို႔ ေရးသား လိုက္ပါတယ္။
(၁)
`ျမက္ခင္းလြင္ျပင္ေဒသက ေျမေခြး နဲ႔ ကမာၻေပၚမွာရွိသမွ် ဂ်ဴးေတြရဲ့ ဘယ္လိုက်ိန္ဆိုတဲ့စကားပဲျဖစ္ျဖစ္ မယံုနဲ႔´
“ျမက္ခင္းလြင္ျပင္ေဒသက ေျမေခြးေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ျမက္မစားသလို၊ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးဆိုတာလည္း ဘယ္လိုပဲ က်ိန္ဆိုေျပာပါေစ ..ဘယ္ေတာ့မွ ကတိမတည္ဘူး။ ျမက္ခင္းလြင္ျပင္ေဒသက ေျမေခြးေတြဟာ သူတို႔ သားေကာင္ကို ဖမ္းမိဖို႔အတြက္ မာယာအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾကသလို ၊ ကမာၻေပၚမွာရွိသမွ် ဂ်ဴးဆိုတဲ့လူမ်ိဳး ဟာလည္း သူတို႔ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြကို ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္ဖို႔၊ တျခားသူေတြရဲ့ ဥစၥာပစၥည္းေတြကို အေခ်ာင္သိမ္းပိုက္ဖို႔၊ ဂ်ာမန္မိန္းမပ်ိဳးေလးေတြကို သိမ္းပိုက္ဖို႔ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားေလ့ရွိတယ္။”
ဒီလိုစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေအာင္ အစခ်ီထားတဲ့စာအုပ္ဟာ ဖက္ဆစ္နာဇီရဲ့ ဂ်ဴးဆန္႔က်င္ေရး၀ါဒျဖန္႔ခ်ိဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ ကေလးဖတ္စာအုပ္သံုးအုပ္ထဲက ပထမဦးဆံုးတစ္အုပ္ျဖစ္တယ္။ နာမည္ၾကီး သတင္းစာတိုက္နဲ႔စာအုပ္တုိက္ပိုင္ရွင္ ဂ်ဴးလီယပ္စတိြဳက္ခ်ာရဲ့ `ဒါ စတားမား´စာအုပ္တိုက္မွ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္မွာ အုပ္ေရတစ္သိန္းေက်ာ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ျပီး ေက်ာင္းသံုးဖတ္စာအုပ္အျဖစ္ပင္ ျပဌာန္းခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ ေရးသားသူ အဲလ္ဗီရာေဘယာ က အသက္ ၁၈ ႏွစ္အရြယ္ အႏုပညာေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္သာျဖစ္ပါတယ
