ေအမာမ္ေရဇာ(အ.စ)မိန္႔ၾကားထားသည္မွာေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုးလူသားတိုင္း၏ဘ၀အပိုင္း(၃)ပိုင္းရွိသည္။
(၁)ပိုင္းမွာေမြးဖြားသည့္ေန႔ရက္ျဖစ္ၿပီးလူေလာက သို႔ပထမဆံုးေရာက္ရွိၿပီး၊ကိုယ္ႏွင့္မရင္းႏွီးေသာသူမ်ား ကိုုျမင္ေတြ႔ရ ေသာေန႔
(၂)လူသားတစ္ဦး၏ဘ၀နိဂုန္းခ်ဳပ္၍ေသဆံုးရမည့္ေန႔ရက္
(၃)လူသားမ်ားေသဆံုးၿပီးျပန္လည္ႏိုးထရမည့္ေန႔ရက္ထိုေန႔တြင္ ဤေလာက၌မျမင္ဘူး၊မေတြ႔ဘူးေသာအဟ္ကမ္ ႏွင့္ဥပေဒမ်ားကိုအသင္တို႔ေတြ႔ရမွာျဖစ္သည္။
(၁)ေမြးဖြားေသာအခ်ိန္
ေလာကသို႔ေရာက္လာခ်ိန္တြင္လူသားတစ္ဦးအတြက္အေရးႀကီးေသာအခ်က္ မ်ားစြာရွိသည့္အနက္မွတစ္ခ်က္ မွာ၊လူသားတစ္ဦးသည္ေမြးဖြားလာခ်ိန္တြင္ခႏၶာကိုယ္၊အစိတ္အပိုင္းခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္မ်ားရွိပါက၊ေလာကတြင္အၿမဲတမ္း၀မ္းနည္းေသာကေရာက္ရ ၿပီးခက္ခဲေသာဘ၀ကိုရင္ဆိုင္ရမွာ မလြယ္ကူေပ။အၿမဲတမ္းခက္ခဲေသာ ဘ၀တစ္ခု ကိုႀကံဳေတြ႔ရမွာျဖစ္သည္။ဥပမာ-အသင့္တြင္လက္မ်ားမရွိပါကအသင္မည္ကဲ့သို႔အလုပ္မ်ားျပဳလုပ္ပါမည္နည္း? အကယ္၍သင့္တြင္က်န္းမာသန္စြမ္းေသာေျခေထာက္မ်ားမရွိျခင္း၊နားမၾကားျခင္း၊ဆြံ႔အေန၍စကားမေျပာႏိုင္ျခင္း၊စကၠဳအလင္းအာ႐ုံမ်ားကြယ္ေပ်ာက္ေနျခင္း၊စသျဖင့္တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုခ်ိဳ႕ယြင္းေနပါက၊ေလာကႀကီးသည္အသင့္အတြက္အက်ဥ္းအက်ပ္ျဖစ္ေစၿပီး၊ဒုကၡေပါင္းမ်ားစြာႀကံဳေတြ႔ရမွာပင္ျဖစ္သည္။
အကယ္၍အသင္သည္တစ္စံုတစ္ရာမွမခ်ိဳ႕ယြင္းပဲ၊က်န္းမာသန္စြမ္းတဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါကအသင့္အတြက္ႀကီးမားေသာ၊ေနအ္မသ္ျဖစ္ေပသည္။သို႔ေပမဲ့လည္း၊လူသားမ်ားသည္က်န္းမာသန္စြမ္းမႈမ်ားကိုဂ႐ုသိပ္မျပဳၾကေပ။အနည္းငယ္သာက်န္းမာသန္စြမ္းမႈကိုဂ႐ုျပဳၾကသည္။ဤကဲ့သို႔ႀကီးမားလွေသာေနအ္မသ္ကိုေက်းဇူးတင္ရေကာင္းမွန္းမသိၾကေခ်။
လူသားတစ္ဦးသည္က်န္းမာေရးကိုထိန္းသိမ္းရန္ႏွင့္က်န္းမာေအာင္ေနျခင္းထက္အေရးႀကီးဆံုးတစ္ခ်က္မွာ႐ႈိင္သြာန္၏ေနာက္လိုက္ျဖစ္မသြားေအာင္ကိုယ့္ကိုကိုယ္ထိန္းသိမ္းျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ကၽြႏ္ုပ္တို႔လူသားမ်ားဤေလာကသို႔လာရျခင္း၏အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာထိုကမာၻေျမေပၚတြင္ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာေကာင္းမႈ၊မေကာင္းမႈမ်ားသည္ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကိုေကယာမသ္ေန႔တြင္အဆံုးအျဖတ္ေပးမည့္ကံၾကမၼာျဖစ္ပါသည္။
(၂)ေသဆံုးမည့္အခ်ိန္
ဒုတိယအေရးႀကီးေသာအခ်ိန္မွာလူတစ္ဦးေသဆံုးခ်ိန္၏ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာအေျခအေနကိုကၽြႏ္ုပ္တို႔၏(၈)ပါးေျမာက္ေအမာမ္(အ.စ)ကရွင္းျပထားသည္မွာ-အသင္တို႔လည္းသိမည္ထင္ပါသည္။ ထိုေသခါးနီးအခ်ိန္သည္လူတစ္ဦးသားတစ္ဦးအတြက္အလြန္ခက္ခဲေသာအခ်ိန္မ်ားထဲမွတစ္ခ်ိန္ျဖစ္သည္။လူသား၏အသက္၀ိဥာဥ္ကိုႏႈတ္ယူမည္ဆိုပါကထိုသူ၏အေျခအေနမွာသူ၏ခႏၶာကိုယ္သည္တစ္စစီက်ိဳးပဲ့သြားသလိုခံစားရၿပီးသူ၏ေသြးေၾကာမ်ားပါျပတ္ထြက္သြားသလိုခံစားရေပမည္။ထို႔ေနာက္ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္၀ိဥာဥ္တစ္စစီကြဲထြက္သြားေပမည္။
အဲလိုအခ်ိန္အဲဒီလိုအေျခအေနျဖင့္ပင္၀မ္းနည္းစြာအိပ္စက္ေနေသာခႏၶာကိုယ္ႀကီးကိုကဗရ္စတန္သို႔သယ္ေဆာင္၍ထိုသူအၿမဲေနရမည္ျဖစ္ေသာကဗရ္ထဲတြင္အိပ္စက္ရမွာထိုသူအတြက္လြယ္ကူလွေသာအလုပ္မဟုတ္ေပ။ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ေလးပါးေျမာက္ေအမာမ္ဇိုင္ႏြမ္အာေဗဒီး(အ.စ)သည္သက္ေတာ္(၅၇)ႏွစ္မွ်သက္တမ္းရွိခဲ့ၿပီးထိုႏွစ္မ်ား တြင္အၿမဲ တေစ ငိုေႂကြး ခဲ့သည္။အဘယ္ေၾကာင့္လို႔ထင္ပါသနည္း? ေအမာမ္(အ.စ)မိန္႔ၾကားေတာ္မူသည္မွာ-ကၽြႏ္ုပ္၏ခႏၶာ ကိုယ္မွ ထြက္ခြါသြားမည့္၀ိဥာဥ္အတြက္ငိုေႂကြးေနရျခင္းျဖစ္သည္။တစ္ဘက္တြင္လည္းထိုအခ်ိန္တြင္႐ႈိင္သြာန္ႏွင့္ရင္ဆိုင္ရေပမည္။႐ႈိင္သြာန္ႏွင့္ရင္ဆိုင္ရမည္မွာအီမာန္ကိုေသေသာအခိ်န္ထိဆုပ္ကိုင္ထားႏိုင္ဖို႔ရန္တိုက္ခိုက္ရေပမည္။
(၃)ေကယာမသ္ေန႔တြင္ျပန္လည္ရွင္သန္ထေျမာက္ရမည့္အခ်ိန္
အားလံုးသိထားၾကတဲ့အတိုင္းျဖစ္ပါသည္။အဲဒီေန႔ဟာဆိုရင္အႀကီးမားဆံုးေန႔နဲ႔အခက္ခဲဆံုးေန႔တစ္ေန႔ျဖစ္ပါသည္။ေကယာမသ္ေန႔ဆိုတာလူသားေတြရဲ့အမာလ္မ်ားကို ခ်ိန္တြယ္မည့္ေန႔ျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔လူသားမ်ားသည္ေက ယာ မသ္ရွိေၾကာင္းကိုကုရ္ အာန္အာယတ္(သ)မ်ားထဲမွသိရွိႏိုင္ၿပီး၊အလႅာဟ္ရွင္ျမတ္သည္ရွိရွိသမွ်လူသားမ်ား၏ အာ မာလ္ႏွင့္ထိုသူ၏အျပဳအမူမ်ားအားလံုးကိုမွတ္သားထားမွာျဖစ္ၿပီး၊ေကာင္းေသာအ မာလ္မ်ားသည္ေကာင္းေသာအ က်ိဳးကိုခံစားရမွာျဖစ္ၿပီး၊မေကာင္းေသာအမာလ္မ်ား သည္လည္း၊မေကာင္းေသာ အက်ိဳးကိုခံစား ရမွာျဖစ္သည္။ ေဘဟရွ္ ဆိုေသာေနရာသည္ မိုအ္မင္န္သူေတာ္ေကာင္းမ်ားအတြက္ေနရာျဖစ္ၿပီး၊အလႅာဟ္ရွင္ျမတ္၏အမိန္႔မ်ားကိုေျမ ၀ယ္မက်ေအာင္နားေထာင္ၿပီး၊အမာလ္လုပ္ေသာသူမ်ားအတြက္သာေနရမည့္ေနရာျဖစ္သည္။ဂ်ဟႏၷမ္ဆိုသည္မွာအလႅာဟ္ရွင္ျမတ္၏အျမတ္ေဒါသစူးရွ ေသာေနရာျဖစ္ၿပီး၊ထို ေနရာတြင္ကာဖရ္မ်ား၊ အလႅာဟ္ရွင္ျမတ္ႏွင့္တု ပႏိုင္းယွဥ္ သူမ်ားႏွင့္ မေကာင္းေသာအ လုပ္မ်ားကိုလုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာသူမ်ား၏ေနရမည့္ေနရာျဖစ္ၿပီး၊အလႅာဟ္ရွင္ျမတ္၏သနား ၾကင္နာမႈ၊ဂ႐ုဏာႏွင့္ကင္းေ၀းေသာေနရာလည္းျဖစ္သည္။
အာဂါေယ မိုဟမၼဒ္နာေစရ္ ဖြာေဆြလီ ေရးသားထားသည့္ ဖြာရစီ ဘာသာျဖင့္ စာအုပ္ငယ္ ((သြာရီေက ခြဒ္စာဇီ )) မွ ေကာက္ႏႈတ္ဘာသာျပန္ ပါသည္။
ေရးရွ္မာ (ကြမ္း)
