အင္ဒုိနီရွားရွီအာမူဆလင္(မ)မ်ား ( ၁ )
ယံုၾကည္မွဳေၾကာင့္ဖိႏွိပ္ခံေနၾကရေသာရွီအာမူဆင္(မ)မ်ား၏ဘ၀
အဟ္ေလ့ဘိုက္ (အ.စ) သတင္းဌာန ၊အဗ္နာ
အင္ဒိုနီရွားတြင္အၾကမ္းဖက္မွဳမ်ားေၾကာင့္ထြက္ေျပးေရွာင္တိမ္းေနရေသာရွီအာမူဆလင္(မ)မိသားစုမ်ားလျမတ္ရမဇာန္
တြင္မိမိတုိ့၏ေနအိမ္မ်ားတြင္ဥပုဒ္သီလေစာင့္ႏုိင္ရန္တမ္းတေနၾကသည္။
အေရွ့ဂ်ာ၀ါး၊မဒူရာျမိဳ့နယ္၊ဆမ္ပန္း(ဂ)အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသ၊ဘလူးရန္ေက်းရြာမွႏွင္ထုတ္ျခင္းခံခဲ့ရေသာအသက္၄၂ႏွစ္ရွိ
ဂ်၀ီးအမည္ရွိရွီအာမူဆလင္(မ)အမ်ဳိးသားသည္မိမိတစ္သက္တြင္ပထမဆံုးအၾကိမ္ရိုဇာကိုသူ့ရြာတြင္မထား ႏုိင္ပါ။ ကေလးေလးေယာက္၏ဖခင္ျဖစ္သူဂ်၀ီးသည္သူ့ရြာမွကီလိုမီတာ၁၀၀ေက်ာ္ေ၀းေသာ ဂ်ီမြန္ဒိုခရုိင္၊ စီဒိုရ္ဂ်ဳိအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသရွိပူးစ္ပါးအာရ္ဂိုတန္ဖိုးနည္းစုေပါင္းအိမ္ရာတြင္မလြဲမေရွာင္သာေနရျပီးရိုဇာေစာင့္တည္ေန
သည္။ဂ်၀ီးသည္မိမိ၏ေနအိမ္၌အျခားမူဆလင္(မ)မ်ားႏွင့္အတူတကြစုစုစည္းစည္းေနခဲ့သည္ကိုေအာင္းေမ့တမ္းတေန
သည္။အိမ္နီးနားျခင္းမ်ားႏွင့္စည္းရုံးစြာညေန(အီဖ္တားရ္)၀ါေျဖျပီးလွ်င္သူ့မိတ္ေဆြတို့သရာ၀ီးနမားဇ္ဖတ္ရန္ေစာင့္ေန
ခိ်န္အေတာအတြင္းအခ်ိန္ျဖဳန္းခဲ့ၾကသည္ကိုေတြးျပီးတမ္းတမိသည္။
"ရြာမွာမရွိေတာ့တဲ့ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ကိုျပန္ခ်င္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ဘယ္လိုျပန္လို့ရမလဲဆိုတာေတာ့မသိဘူး။ ရြာက ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ကိုစလဖီအၾကမ္းဖက္သမားေတြမီးရွိဳ့လို့ျပာက်သြားခဲ့ျပီ" ဟုဂ်၀ီးကေျပာျပခဲ့သည္။လူနည္းစုျဖစ္ ေသာရွီအာမူဆလင္(မ)မ်ားကိုစလဖီအုပ္စုမ်ားကအၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မွဳမ်ားေၾကာင့္ဆမ္ပန္(ဂ)ရွိရွီအာ မူဆလင္(မ)မ်ားသည္ဒုကၡသည္မ်ားအျဖစ္ေနေနရသည္မွာတစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ျပီး။ရွီအာမူဆလင္(မ)ႏွစ္ဦးရွဟီးဒ္ ျဖစ္ခဲ့ျပီး
ရာႏွင့္ခ်ီေသာရွီအာတို့၏ေနအိမ္မ်ားကိုအၾကမ္းဖက္သမားမ်ားကမီးရွိဳ့ခဲ့ၾကသည္။အင္ဒိုနီရွားတြင္ဆြန္နီ မူဆလင္(မ)မ်ားမွာလူမ်ားစုျဖစ္သည္။
ဂ်၀ီးရြာတြင္ေနစဥ္ကသူ့ဘ၀ဆိုေျပလွပသည္ဟုဆိုသည္။ ႏြားတစ္ေကာင္ႏွင့္ဆိတ္ႏွစ္ေကာင္ပိုင္ဆိုင္ျပီး၅ဧက ခန့္ရွိလယ္တြင္ေဆးရြက္ၾကီး၊ေျပာင္းႏွင့္ေျမပဲႏွင့္စပါးစိုက္၍ရေသာ၀င္ေငြႏွင့္သူ့မိသားစုကိုလံုေလာက္စြာ ေထာက္ပံ့ႏိုင္ခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။ေဆးရြက္ၾကီးေရာင္းလွ်င္ရူပီယား၁၆သန္း(အေမရိကန္ေဒၚလာတစ္ေထာင့္ခု ႏွစ္ရာရသည္။ လယ္မွထြက္ေသာစပါးႏွင့္ေျပာင္းကိုမိသားစုစားေသာက္ရန္အတြက္ဖယ္ထားျပီးေျမပဲကိုမူေရာင္း ခ် သည္ဟုဂ်၀ီးကေျပာျပသည္။
အသက္ႏွစ္ဆယ္အရြယ္အျခားရွီအာမူဆလင္(မ)တစ္ဦးျဖစ္သူဇိုင္နီကလည္းဂ်၀ီးေျပာျပသည့္အတိုင္းပင္ခံစားရ သည္။ သူလည္းသူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင့္ရာန္မဇန္ညေနခင္းမ်ားတြင္အတူအခ်ိန္ျဖဳန္းခဲ့သည္ကိုသတိ ရတမ္းတသည္။"အခုေတာ့အေျခအေနေတြအားလံုးေျပာင္းသြားျပီး။ ဒီမွာေနရတာအရမ္းအထီးက်န္ဆန္တယ္၊ ရြာကအိမ္မွာရိုဇာထားရတာအေတာ့္ကိုသက္ေတာင့္သက္သာရွိျပီးအဆင္ေျပတယ္။ ရြာျပန္ျပီးပဲရိုဇာထားခ်င္ တယ္။" ဟုဇိုင္နီကေျပာသည္။
အသက္၁၆ႏွစ္ရွိအျခားဒုကၡသည္မိန္းကေလးတစ္ဦးျဖစ္သူစီတီလိုင္လာကအီးဖ္တာရ္အတြက္အစားအေသာက္ မ်ားခ်က္ျပဳတ္ရန္သူ့အေမကိုမကူညီႏုိင္ေတာ့ဟုဆိုသည္။သူမကလည္းရြာတြင္ရွိေသာပတ္၀န္းက်င္ကိုလြမ္း သည္ဟုေျပာျပသည္။ သူမ၏ရြာတြင္အီးဖ္တားရ္အတြက္စားဖြယ္မ်ားတစ္အိမ္ႏွင့္တစ္အိမ္ဖလွယ္ျခင္းသည္ရိုးရာ ဓေလ့ထံုးစံျဖစ္ျပီးရွီအာႏွင့္ဆြန္နီမိသားစုမ်ားအၾကားခြဲျခားကြဲျပားျခင္းမရွိဟုေျပာျပသည္။ "အိမ္တုိင္းအီးဖ္တားရ္ အတြက္အစားအေသာက္ေတြဖလွယ္ၾကတယ္။ရမဇာန္ဆိုရင္အရမ္းကိုစိတ္လွဳပ္ရွားဖို့ေကာင္းတယ္"ဟုလုိင္လာ ကေျပာျပသည္။
ျပီးခဲ့သည့္ဇြန္လ၂၀ရက္ေန့ကတည္းက(မီးရွဳိ့ဖ်က္ဆီးခံရ၍)အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ျဖစ္သြားေသာရွီအာမိသားစု၆၄စု (လူဦးေရ၂၂၄ဦး) သည္ပူးစ္ပါးအာရ္ဂို Puspa Argo တန္ဖိုးနည္းစုေပါင္းအိမ္ရာတြင္ဒုကၡသည္မ်ားအျဖစ္ေနေန ၾက ရ သည္။ထုိဒုကၡသည္မ်ားတြင္ ႏို့စုိ့ကေလး၅ဦး၊ လမ္းေလွ်ာက္စကေလး ၁၅ဦး၊ ေက်ာင္းသြားသည့္အရြယ္ ၁၀၅ဦး၊ လူၾကီး ၉၀နွင့္အသက္၆၀ေက်ာ္သက္ၾကီးရြယ္အို၉ဦးတို့ပါ၀င္သည္။
အေရွ့ဂ်ာ၀ါးျပည္နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ.ကဒုကၡသည္မ်ားကုိအစားအစာႏွင့္အသက္အရြယ္လိုက္လုိအပ္ေသာအဟာရ၊သင့္
တင့္ေသာပညာေရးႏွင့္အလုပ္အကိုင္မဲ့ျဖစ္ေနေသာလယ္သမားမ်ားအားအလုပ္အကိုင္ရွာေဖြေပးျခင္းကဲ့သို့ေသာစီး
ပြားေရးလုိအပ္ခ်က္မ်ားႏွင့္အျခားအေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားကိုျဖည့္စည္းေပးျခင္းမရွိဟုဖိႏွိပ္ခံရသူ မ်ားႏွင့္ေပ်ာက္ဆံုးေနသူမ်ားဆုိင္ရာေကာ္မရွင္ညွိႏွိဳင္းေရးမွဳး(ဆူရာဘိုင္ယာအခန္းက႑)အန္ဒီအီရ္ဖါးန္က ေျပာၾကားလိုက္သည္။
http://abna.ir/data.asp?lang=3&Id=440789
ရွာေဖြတင္ျပသူ - Zainab Ali
